انحلال Liquidation

این اتفاق معمولاً زمانی رخ می‌دهد که شرکت ورشکسته (Insolvent) شود؛ یعنی نتواند بدهی‌های خود را در موعد مقرر پرداخت کند.

پس از توقف فعالیت‌های شرکت:

• دارایی‌ها به فروش می‌رسند
• عواید آن بر اساس اولویت طلبکاران پرداخت می‌شود:
  1. طلبکاران دارای وثیقه (Secured Creditors)
  2. طلبکاران بدون وثیقه
  3. سهامداران ممتاز
  4. سهامداران عادی

در شرکت‌هایی که شریک ضامن (General Partners) دارند، این شرکا نیز در معرض فرآیند انحلال قرار می‌گیرند.

علاوه بر این، انحلال می‌تواند به معنای فروش کالاهای کم‌فروش یا راکد با قیمت‌های بسیار پایین‌تر از قیمت تمام‌شده نیز باشد.
این نوع Liquidation برای تخلیه موجودی انبار انجام می‌شود و لزومی ندارد ناشی از ورشکستگی باشد.

نکات کلیدی

1. انحلال شامل پایان دادن به کسب‌وکار و توزیع دارایی‌ها میان طلبکاران و سهامداران است

این مرحله معمولاً در صورت ورشکستگی و عدم توان پرداخت بدهی‌ها انجام می‌شود.

2. دارایی‌ها بر اساس اولویت قانونی توزیع می‌شوند

طلبکاران دارای وثیقه زودتر از سایرین به مطالبات خود می‌رسند.

3. انحلال معمولاً تحت قوانین ورشکستگی (مانند Chapter 7 در آمریکا) انجام می‌شود

اما لزوماً هر انحلالی به معنای اعلام ورشکستگی رسمی نیست.

4. واژهٔ Liquidation می‌تواند به فروش دارایی‌ها یا موجودی انبار با قیمت‌های تخفیفی نیز اشاره داشته باشد

این نوع فروش لزوماً به معنای بحران مالی نیست—گاهی شرکت صرفاً می‌خواهد فضا برای محصولات جدید باز کند.