لیزینگ اهرمی Leveraged Lease

این مدل به کسب‌وکارها اجازه می‌دهد بدون خرید مستقیم دارایی، از تجهیزات گران‌قیمت استفاده کنند.
در این ساختار سه طرف حضور دارند:

1. موجر (Lessor): صاحب رسمی دارایی
2. وام‌دهنده (Lender): طرفی که بخش عمده هزینه خرید را تأمین می‌کند
3. مستأجر (Lessee): کسب‌وکاری که از دارایی استفاده می‌کند و اجاره می‌پردازد

به این ترتیب، هم موجر، هم مستأجر، و هم وام‌دهنده در این ساختار منتفع می‌شوند.

ساختار آن چگونه است؟

• موجر دارایی را خریداری می‌کند
• بخش بزرگی از هزینه خرید را از طریق وام تأمین می‌کند
• دارایی را به مستأجر اجاره می‌دهد
• اجاره‌بها به موجر کمک می‌کند اقساط وام را بپردازد
• مستأجر بدون نیاز به خرید، به دارایی دسترسی پیدا می‌کند

این نوع لیزینگ در صنایع دارایی‌محور مانند هواپیمایی، حمل‌ونقل، ساخت‌وساز و تجهیزات سنگین بسیار رایج است.

نکات کلیدی (Key Takeaways)

۱. اجاره با استفاده از منابع مالی قرضی

در لیزینگ اهرمی، موجر دارایی را با کمک وام خریداری کرده و سپس آن را به مستأجر اجاره می‌دهد—بدون اینکه نیاز باشد مستأجر دارایی را بخرد.

۲. مناسب برای استفاده کوتاه‌مدت از دارایی

این ساختار برای استفاده کوتاه‌مدت یا میان‌مدت از دارایی‌های گران‌قیمت مانند خودرو، ماشین‌آلات صنعتی یا تجهیزات اجرایی مناسب است.

۳. مشارکت یک وام‌دهنده شخص ثالث

خرید دارایی معمولاً با ترکیبی از سرمایه موجر و تأمین مالی توسط وام‌دهنده انجام می‌شود.

۴. تفاوت استانداردهای حسابداری

در حسابداری، لیزینگ اهرمی معمولاً نوعی لیزینگ سرمایه‌ای (Capital Lease) محسوب می‌شود، در حالی که برخی اجاره‌ها به‌عنوان Operating Lease ثبت می‌شوند.
این تفاوت بر نحوه گزارش دارایی و بدهی تأثیر می‌گذارد.

۵. امکان خرید دارایی در پایان قرارداد

بسیاری از قراردادهای Leveraged Lease دارای گزینه‌ای هستند که به مستأجر اجازه می‌دهد در پایان دوره لیزینگ دارایی را خریداری کند.