اصطلاح M1

اجزای اصلی M1 عبارت‌اند از:

• اسکناس و سکه‌های در گردش
• سپرده‌های دیداری (Demand Deposits)، مثل موجودی کارت‌های بانکی که با کارت یا انتقال بانکی قابل خرج شدن هستند
• سپرده‌های نقدشونده دیگر، مانند برخی حساب‌های پس‌انداز که بانک مرکزی از سال ۲۰۲۰ در دسته M1 قرار داده است

M1 شامل پول‌هایی است که بلافاصله قابل استفاده‌اند. اما در مقابل، مفاهیمی مانند "پول نزدیک" (Near Money) که در M2 و M3 قرار دارند، نقدشوندگی پایین‌تری دارند و تبدیل آنها به پول نقد زمان‌بر است.

مثال ساده:

• اسکناس داخل کیف → جزو M1 است
• موجودی کارت بانکی شما → جزو M1
• سپرده بلندمدت ۱ ساله → جزو M2 یا M3 (نه M1)

نکات کلیدی مربوط به M1

• M1 شامل نقدشونده‌ترین انواع پول است: مثل اسکناس، سپرده‌های دیداری و حساب‌های قابل چک‌کردن.
  مثال: پولی که همین الان می‌توانید با کارت بانکی خرج کنید، بخشی از M1 است.

• در ماه می ۲۰۲۰ دامنه M1 گسترش یافت و حساب‌های پس‌انداز نیز به آن اضافه شد؛ در نتیجه ارزش گزارش‌شده M1 افزایش قابل‌توجهی پیدا کرد.
  مثال: قبل از ۲۰۲۰ اگر ۲۰ میلیون در حساب پس‌انداز داشتید، در M1 نبود؛ بعد از ۲۰۲۰ این مبلغ هم به M1 اضافه شد.

• فدرال رزرو عرضه پول را مدیریت می‌کند تا روی شرایط اقتصادی و نرخ تورم تأثیر بگذارد.
  مثال: اگر اقتصاد کند شود، بانک مرکزی با افزایش نقدینگی (مثلاً کاهش نرخ بهره) M1 را افزایش می‌دهد.

• M1 نسبت به M2 و M3 محدودتر است؛ چون آن دو شامل دارایی‌هایی هستند که نقدشوندگی کمتری دارند.
  مثال: حساب‌های بلندمدت و صندوق‌های سرمایه‌گذاری در M2 یا M3 هستند، نه M1.

• نوسانات M1 می‌تواند بر تورم اثر بگذارد، زیرا افزایش عرضه پول ممکن است باعث افزایش قیمت کالاها و خدمات شود.
  مثال: اگر حجم نقدینگی قابل خرج شدن به‌سرعت زیاد شود، تقاضا بالا می‌رود و قیمت‌ها افزایش می‌یابد.