ناتچینگ Notching

نکته مهم این است که در ناتچینگ، کل شرکت رتبه‌بندی نمی‌شود، بلکه فقط یک نوع بدهی مشخص بررسی و ارزیابی می‌گردد.

چرا ناتچینگ انجام می‌شود؟

همه بدهی‌های یک شرکت سطح ریسک یکسانی ندارند. برخی بدهی‌ها:

• در اولویت بازپرداخت هستند
• یا با وثیقه پشتیبانی می‌شوند
• یا بالعکس، در رده‌های پایین‌تر قرار دارند و ریسک بیشتری دارند

به همین دلیل، مؤسسات رتبه‌بندی مانند Moody’s و S&P با استفاده از ناتچینگ، تفاوت ریسک بین انواع بدهی‌ها را در رتبه اعتباری منعکس می‌کنند.

ناتچینگ بدهی‌های ارشد و بدهی‌های تبعی

• بدهی‌های تبعی (Subordinated Debt)
  این بدهی‌ها در اولویت بازپرداخت پایین‌تری قرار دارند. اگر شرکت دچار ورشکستگی شود، ابتدا بدهی‌های ارشد پرداخت می‌شوند و سپس به بدهی‌های تبعی نوبت می‌رسد.
  به همین دلیل، این بدهی‌ها معمولاً چند ناتچ پایین‌تر از رتبه کلی ناشر دریافت می‌کنند.

• بدهی‌های ارشد و دارای وثیقه (Senior Secured Debt)
  این نوع بدهی‌ها:

  • اولویت بازپرداخت دارند
  • با وثیقه مانند دارایی‌های شرکت تضمین شده‌اند

  بنابراین ممکن است یک یا چند ناتچ بالاتر از رتبه کلی شرکت رتبه‌بندی شوند.

مثال:
اگر رتبه اعتباری یک شرکت BBB باشد:

• اوراق قرضه تبعی آن ممکن است BB+ رتبه بگیرند
• اوراق قرضه ارشدِ دارای وثیقه ممکن است BBB+ یا A- دریافت کنند

ناتچینگ چگونه محاسبه می‌شود؟

ناتچینگ معمولاً با مقایسه رتبه اعتباری چند ابزار بدهی مختلف از یک ناشر انجام می‌شود. مؤسسات رتبه‌بندی به موارد زیر توجه می‌کنند:

• ساختار سرمایه شرکت
• جایگاه بدهی در اولویت بازپرداخت
• وجود یا عدم وجود وثیقه
• شرایط حقوقی و قراردادی بدهی

بر اساس این عوامل، رتبه بدهی می‌تواند از چند ناتچ پایین‌تر تا چند ناتچ بالاتر تنظیم شود.

دستورالعمل جدید ناتچینگ در Moody’s

Moody’s در راهنمای به‌روزشده خود، از تنظیم تدریجی ناتچ‌ها بین -۲ تا +۲ استفاده می‌کند.
این تغییرات بر اساس:

• نوع بدهی
• میزان ریسک
• جایگاه آن در ساختار مالی شرکت

انجام می‌شود و باعث انعطاف‌پذیری دقیق‌تر در رتبه‌بندی ابزارهای مالی شده است.

ناتچینگ ترانش (Tranche Notching) چیست؟

در محصولات مالی پیچیده مانند:

• CDOها
• اوراق بهادارسازی‌شده

از مفهومی به نام ناتچینگ ترانش استفاده می‌شود.
در این روش، هر بخش (Tranche) بر اساس اولویت بازپرداخت رتبه‌بندی می‌شود:

• ترانش ارشد → ریسک کمتر → رتبه بالاتر
• ترانش میانی → ریسک متوسط
• ترانش زیردست → ریسک بالا → رتبه پایین‌تر

این کار به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند ریسک واقعی هر بخش را بهتر درک کنند.

کاربرد ناتچینگ برای سرمایه‌گذاران

ناتچینگ اطلاعات بسیار مهمی برای تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند، از جمله:

• تشخیص تفاوت ریسک بین انواع اوراق یک شرکت
• مقایسه دقیق‌تر ابزارهای بدهی
• انتخاب سرمایه‌گذاری متناسب با سطح ریسک‌پذیری

برای مثال، یک سرمایه‌گذار محافظه‌کار معمولاً بدهی‌های ارشد با ناتچ بالاتر را انتخاب می‌کند.

جمع‌بندی مفهوم Notching

• ناتچینگ تنظیم رتبه اعتباری یک بدهی خاص است
• با رتبه کلی شرکت تفاوت دارد
• بدهی‌های پرریسک‌تر ناتچ پایین‌تری می‌گیرند
• بدهی‌های دارای وثیقه و ارشد، ناتچ بالاتری دارند
• در ابزارهای مالی پیچیده، ناتچینگ ترانش به‌کار می‌رود
• نقش کلیدی در تحلیل ریسک اعتباری دارد