کمک یار متا

شرط ارزش‌گذاری (Valuation Clause) یکی از بندهای مهم در برخی بیمه‌نامه‌ها است که مشخص می‌کند در صورت وقوع یک خسارت تحت پوشش بیمه، شرکت بیمه چه مبلغی به بیمه‌گذار پرداخت خواهد کرد. به عبارت ساده، این بند روش محاسبه خسارت و میزان غرامت قابل پرداخت را تعیین می‌کند.

شرط انبار به انبار (Warehouse-to-Warehouse Clause) یکی از بندهای مهم در بیمه‌های حمل‌ونقل کالا است که از کالاها در برابر خطرات و خسارت‌هایی که در طول مسیر انتقال از یک انبار به انبار دیگر رخ می‌دهند، محافظت می‌کند. این بند تضمین می‌کند که پوشش بیمه‌ای تنها محدود به زمان حضور کالا در وسیله حمل‌ونقل نباشد، بلکه از زمان خروج کالا از انبار مبدأ تا رسیدن به انبار مقصد ادامه یابد.

شرط داوری یا Umpire Clause بندی در قراردادهای بیمه است که برای حل اختلاف میان بیمه‌گر (شرکت بیمه) و بیمه‌گذار (بیمه‌شده) درباره مبلغ خسارت و میزان پرداختی بیمه استفاده می‌شود. این بند زمانی فعال می‌شود که دو طرف نتوانند بر سر ارزش خسارت یا هزینه تعمیرات به توافق برسند.

شرط معافیت از بیمه مشترک (Waiver of Coinsurance) یکی از مفاد موجود در برخی قراردادهای بیمه است که بر اساس آن، شرکت بیمه در شرایط مشخصی از بیمه‌گذار نمی‌خواهد بخشی از خسارت را که معمولاً تحت عنوان بیمه مشترک (Coinsurance) پرداخت می‌شود، تقبل کند.