مارکسیسم Marxism

مارکس باور داشت این تضاد منجر به انقلاب کارگری و در نهایت شکل‌گیری جامعه‌ای کمونیستی و بی‌طبقه خواهد شد.

مثال ساده:
در دیدگاه مارکس، وقتی کارخانه‌دار سود را بیشتر می‌کند، بخش بیشتری از ارزش تولیدشده را از کارگران می‌گیرد، بنابراین تضاد طبقاتی عمیق‌تر می‌شود. این روند در طول زمان به نارضایتی و در نهایت انقلاب می‌انجامد.

واژهٔ «مارکسیست» یعنی چه؟

Marxist (مارکسیست) یک اسم یا صفت است و به فرد یا مفهومی اشاره دارد که:

• به مبانی مارکسیسم باور دارد،
• یا به آن مرتبط است،
• یا ویژگی‌های نظریهٔ مارکس را دارد.

نکات کلیدی

• مارکسیسم فلسفه‌ای سیاسی–اجتماعی–اقتصادی است که سرمایه‌داری را نقد کرده و هدف آن رسیدن به جامعه‌ای بدون طبقه است.
• مارکسیست‌ها معتقدند سرمایه‌داری ذاتاً به تقابل بین بورژوازی (سرمایه‌داران) و پرولتاریا (کارگران) منجر می‌شود و این تضاد در نهایت به انقلاب ختم خواهد شد.
• اقتصاد مارکسیستی بر نظریه ارزش کار استوار است: سرمایه‌داران با کم‌پرداخت‌کردن بخشی از ارزش واقعی کار سود به دست می‌آورند—یعنی «استثمار ساختاری».
• پیش‌بینی مارکس دربارهٔ فروپاشی سرمایه‌داری از طریق انحصارها، بحران‌های داخلی و قیام کارگری تاکنون محقق نشده است، زیرا جوامع سرمایه‌داری با ابزارهایی مانند قوانین کار، حمایت اجتماعی، حداقل دستمزد و مقررات ضدانحصار سازگار شده‌اند.
• اگرچه مارکسیسم بنیان نظری کمونیسم را شکل می‌دهد، اما کشورهای کمونیستی واقعی—مانند شوروی سابق، چین دهه‌های اولیه یا کره شمالی—هرگز به جامعهٔ بی‌طبقهٔ آرمانی مارکس نرسیده‌اند.