لیکوئید کردن Liquidating

لیکوئید کردن دارایی‌ها می‌تواند:

• داوطلبانه (Voluntary) باشد
• یا اجباری (Forced) و معمولاً در شرایط ورشکستگی رخ می‌دهد

در حالت داوطلبانه، یک فرد یا شرکت ممکن است برای:

• تأمین نقدینگی جدید
• خرید سرمایه‌گذاری جدید
• بستن پوزیشن‌های قبلی

دارایی‌های خود را بفروشد.

در حالت اجباری، شخص یا شرکت به دلیل حکم قانونی، قرارداد یا ورشکستگی مجبور به فروش دارایی‌ها برای تبدیل آن‌ها به وجه نقد می‌شود.

اصطلاح liquidation همچنین برای فروش موجودی انبار (Inventory) نیز به‌کار می‌رود—معمولاً با تخفیف‌های سنگین.
نکته مهم: فروش موجودی الزاماً به معنای ورشکستگی نیست؛ گاهی شرکت برای جا دادن محصولات جدید یا تغییردادن خطوط تولید، موجودی قبلی را لیکوئید می‌کند.

نکات کلیدی

1. لیکوئید کردن یعنی تبدیل دارایی به پول نقد

هر نوع دارایی—سهام، اوراق، تجهیزات، املاک یا کالا—با فروش تبدیل به نقد می‌شود.

2. سرمایه‌گذاران ممکن است به دلایل مختلف تصمیم به لیکوئید کردن بگیرند

از جمله:

• نیاز فوری به پول نقد
• خروج از یک سرمایه‌گذاری ضعیف
• ادغام یا ساده‌سازی سبد سرمایه‌گذاری (Portfolio Consolidation)

3. لیکوئید کردن می‌تواند اجباری نیز باشد

موارد اجباری شامل:

• ورشکستگی شرکت یا فرد
• اجبار قانونی به فروش دارایی‌ها
• لیکوئید شدن پوزیشن توسط کارگزار (Broker) به دلیل Margin Call

در حالت مارجین‌کال، اگر ارزش حساب معامله‌گر به حد کف برسد و سرمایه‌گذار پول بیشتری واریز نکند، کارگزار به‌صورت خودکار دارایی‌ها را می‌فروشد.