اقتصاد کینزی Keynesian Economics

این رویکرد توسط جان مینارد کینز (John Maynard Keynes)، اقتصاددان بریتانیایی دهه ۱۹۳۰، مطرح شد. او معتقد بود که اقتصاد همیشه خودبه‌خود به تعادل بازنمی‌گردد و گاهی نیاز به یک محرک خارجی—معمولاً دولت— برای رشد دوباره دارد.

کینز پیشنهاد می‌کرد که دولت در دوره رکود باید:

• هزینه‌های عمومی را افزایش دهد
• مالیات‌ها را کاهش دهد

تا تقاضای کل (Aggregate Demand) تقویت شود، اقتصاد از رکود خارج شود، اشتغال افزایش یابد و قیمت‌ها به ثبات برسند.

نکات کلیدی

• اقتصاد کینزی بیان می‌کند که دولت باید نقش فعالی در اقتصاد داشته باشد.
• زیربنای این نظریه آن است که اقتصاد به‌تنهایی همیشه اصلاح نمی‌شود و دولت باید با هزینه‌کرد و سیاست‌های مالی آن را به حرکت درآورد.
• این نظریه را جان مینارد کینز در واکنش به رکود بزرگ (Great Depression) توسعه داد.