جولیان رابرتسون Julian Robertson

این صندوق در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی به یکی از موفق‌ترین و قدرتمندترین صندوق‌های پوشش ریسک نسل خود تبدیل شد.

مسیر حرفه‌ای و دستاوردها

رابرتسون در سال ۲۰۰۰ تصمیم گرفت فعالیت Tiger Management را متوقف کند.
پس از آن، او به یکی از تاثیرگذارترین مربیان نسل جدید مدیران صندوق‌های پوشش ریسک تبدیل شد و نقش مهمی در پرورش نیروهایی داشت که بعدها خودشان مدیران بسیار موفقی شدند.

او همچنین بخش مهمی از زمان و ثروت خود را صرف فعالیت‌های خیریه کرد، به‌ویژه در حوزه‌های:

• آموزش عالی
• تحقیقات پزشکی

لقب‌های مشهور رابرتسون

در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۹۰، رسانه‌ها و فعالان بازار او را با لقب‌هایی همچون:

• «پدر صندوق‌های پوشش ریسک»
• «جادوگر وال‌استریت»

می‌شناختند؛ لقبی که نشان‌دهنده نفوذ و توانایی فوق‌العاده او در تحلیل و مدیریت سرمایه بود.

استراتژی سرمایه‌گذاری رابرتسون

رابرتسون از یک استراتژی لانگ-شورت (Long-Short) استفاده می‌کرد.
این استراتژی بر مبنای این بود که:

• روی سهام قوی و باکیفیت موقعیت خرید (Long) باز کند
• و هم‌زمان روی سهام ضعیف یا بیش‌ارزش‌گذاری‌شده موقعیت فروش (Short)

با این کار او از اختلاف عملکرد میان بهترین و بدترین سهام انتخابی خود سود می‌برد.

نقش نیوزیلند در شکل‌گیری Tiger Management

رابرتسون یک سال از زندگی خود را در نیوزیلند گذراند.
در همین دوران بود که ایده تأسیس Tiger Management در ذهن او شکل گرفت و بعد از بازگشت، آن را به واقعیت تبدیل کرد.

شاگردان موفق رابرتسون

بسیاری از افرادی که در Tiger Management زیر نظر او کار کردند، بعدها خودشان به مدیران برجسته و فوق‌العاده موفق صندوق‌های پوشش ریسک تبدیل شدند.
به آن‌ها لقب “Tiger Cubs” یا «بچه‌ببرها» داده شد.

منبع

Daniel A. Strachman, Julian Robertson: A Tiger in the Land of Bulls and Bears, Wiley, 2004, p.173.