کمک یار متا

اقتصاد برنامه‌ریزی شده متمرکز که به عنوان اقتصاد دستوری نیز شناخته می‌شود، یک سیستم اقتصادی است که در آن یک نهاد دولتی تصمیمات اقتصادی را در مورد تولید و توزیع کالا اتخاذ می‌کند. اقتصادهای برنامه ریزی شده متمرکز با اقتصادهای بازار متفاوت هستند، جایی که این تصمیمات نتیجه هزاران انتخاب تولیدکنندگان و مصرف کنندگان است.

اقتصاد بسته معمولاً به کشوری اطلاق می شود که با هیچ کشور دیگری مبادلات مالی انجام نمی دهد. یعنی نه وارداتی وارد کشور می شود و نه صادراتی از آن خارج می شود.

اقتصاد توسعه شاخه‌ای از علم اقتصاد است که بر بهبود شرایط مالی، اقتصادی و اجتماعی در کشورهای در حال توسعه تمرکز دارد. اقتصاد توسعه عواملی مانند سلامت، آموزش، شرایط کار، سیاست‌های داخلی و بین‌المللی و شرایط بازار را با تمرکز بر بهبود شرایط در فقیرترین کشورهای جهان در نظر می‌گیرد.

یک اقتصاد توسعه‌ یافته معمولاً مشخصه یک کشور توسعه‌یافته با سطح نسبتاً بالایی از رشد اقتصادی و امنیت است. معیارهای استاندارد برای ارزیابی سطح توسعه یک کشور عبارتند از درآمد سرانه یا تولید ناخالص داخلی سرانه، سطح صنعتی شدن، استاندارد عمومی زندگی و میزان زیرساخت‌های فناوری.

اقتصاد جدید (New Economy) اصطلاحی است که برای توصیف صنایع نوظهور و با رشد سریع به‌کار می‌رود؛ صنایعی که در لبه فناوری قرار دارند و به‌عنوان محرک اصلی رشد اقتصادی و افزایش بهره‌وری شناخته می‌شوند.

اقتصاد داغ‌شده یا Overheated Economy به وضعیتی گفته می‌شود که طی آن، اقتصاد یک کشور برای مدت نسبتاً طولانی رشد سریع و فراتر از ظرفیت واقعی خود را تجربه می‌کند. نتیجه این رشد بیش‌ازحد، معمولاً تورم بالا، افزایش فشار قیمتی و افزایش ریسک بی‌ثباتی اقتصادی است.

اقتصاد دستوری یک جنبه کلیدی از یک سیستم سیاسی است که در آن یک مقام دولتی مرکزی سطوح تولید مجاز و قیمت هایی که ممکن است برای کالاها و خدمات اعمال شود را دیکته می کند. اکثر صنایع در اقتصادهای فرماندهی مالکیت عمومی دارند.