پرتفوی سرمایه‌گذاری صفر (Zero-Investment Portfolio)
| Term | شرح |
|---|---|
| پرتفوی سرمایه‌گذاری صفر (Zero-Investment Portfolio) | پرتفوی سرمایه‌گذاری صفر (Zero-Investment Portfolio) به مجموعه‌ای از سرمایه‌گذاری‌ها گفته می‌شود که در زمان تشکیل، ارزش خالص اولیه آن برابر با صفر است. به عبارت دیگر، سرمایه‌گذار برای ایجاد این پرتفوی نیازی به تزریق سرمایه خالص ندارد، زیرا هزینه خرید دارایی‌ها از طریق فروش یا فروش استقراضی (Short Selling) دارایی‌های دیگر تأمین می‌شود. پرتفوی سرمایه‌گذاری صفر (Zero-Investment Portfolio) چیست؟این مفهوم بیشتر در نظریه مالی، مدیریت پرتفوی و استراتژی‌های صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) کاربرد دارد و یکی از مباحث مهم در مدل‌های قیمت‌گذاری دارایی‌ها محسوب می‌شود. پرتفوی سرمایه‌گذاری صفر چگونه کار می‌کند؟اساس این استراتژی بر ایجاد تعادل میان موقعیت‌های خرید و فروش است. برای مثال، یک سرمایه‌گذار ممکن است:
در این شرایط، ارزش خرید و فروش با یکدیگر برابر است و سرمایه‌گذاری خالص اولیه به صفر می‌رسد. هدف اصلی این نوع پرتفوی کسب سود از تفاوت عملکرد دارایی‌ها است، نه لزوماً از رشد کلی بازار. نقش فروش استقراضی در پرتفوی سرمایه‌گذاری صفرفروش استقراضی یا Short Selling بخش اصلی این استراتژی محسوب می‌شود. در فروش استقراضی:
در پرتفوی Zero-Investment، درآمد حاصل از فروش استقراضی برای خرید دارایی‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. مثال عملی از Zero-Investment Portfolioفرض کنید یک تحلیل‌گر معتقد است:
او تصمیم می‌گیرد:
اگر پس از مدتی:
سرمایه‌گذار از هر دو موقعیت سود کسب خواهد کرد:
چرا این پرتفوی «سرمایه‌گذاری صفر» نامیده می‌شود؟عبارت Zero-Investment به این معنا نیست که هیچ ریسک یا فعالیت مالی وجود ندارد، بلکه به این معناست که:
البته در دنیای واقعی معمولاً هزینه‌هایی وجود دارد که باعث می‌شود ارزش خالص دقیقاً صفر نباشد. ارتباط پرتفوی سرمایه‌گذاری صفر با آربیتراژدر تئوری مالی، اگر یک پرتفوی:
به عنوان یک فرصت آربیتراژ (Arbitrage Opportunity) شناخته می‌شود. اما در بازارهای واقعی چنین فرصت‌هایی به ندرت وجود دارند، زیرا معامله‌گران حرفه‌ای به سرعت اختلاف قیمت‌ها را از بین می‌برند. مزایای پرتفوی سرمایه‌گذاری صفرکاهش نیاز به سرمایه اولیهساختار این پرتفوی به گونه‌ای است که هزینه خرید دارایی‌ها از محل فروش دارایی‌های دیگر تأمین می‌شود. کاهش وابستگی به روند کلی بازاردر بسیاری از موارد، سود استراتژی به عملکرد نسبی دارایی‌ها وابسته است نه جهت حرکت بازار. مناسب برای پوشش ریسکمدیران سرمایه می‌توانند از این روش برای کاهش ریسک کلی سبد استفاده کنند. استفاده گسترده در صندوق‌های سرمایه‌گذاری حرفهایبسیاری از صندوق‌های پوشش ریسک از استراتژی‌های مشابه برای کسب بازده استفاده می‌کنند. معایب و محدودیت‌های پرتفوی سرمایه‌گذاری صفروجود هزینه‌های واقعیاگرچه نام آن «صفر» است، اما هزینه‌هایی مانند:
همچنان وجود دارند. ریسک فروش استقراضیدر موقعیت فروش استقراضی، زیان بالقوه می‌تواند بسیار زیاد باشد و حتی محدودیتی نداشته باشد. دشواری اجرای کاملایجاد یک پرتفوی با ارزش خالص دقیقاً صفر در عمل بسیار دشوار است. نیاز به تخصص بالاطراحی و مدیریت این نوع پرتفوی به دانش مالی و نظارت مداوم نیاز دارد. نقش تنوع‌بخشی در پرتفوی صفرمدیران حرفه‌ای معمولاً به جای استفاده از دو دارایی، مجموعه‌ای از دارایی‌های مختلف را در پرتفوی قرار می‌دهند تا ریسک کاهش یابد. این دارایی‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:
تنوع‌بخشی می‌تواند ریسک را کاهش دهد، اما هرگز آن را کاملاً حذف نمی‌کند. چه کسانی از Zero-Investment Portfolio استفاده می‌کنند؟این استراتژی بیشتر توسط:
استفاده می‌شود. جمعبندیپرتفوی سرمایه‌گذاری صفر (Zero-Investment Portfolio) مجموعه‌ای از موقعیت‌های خرید و فروش است که ارزش خالص اولیه آن نزدیک به صفر است. این ساختار عمدتاً از طریق ترکیب خرید دارایی‌ها و فروش استقراضی سایر دارایی‌ها ایجاد می‌شود و هدف آن کسب سود از تفاوت عملکرد سرمایه‌گذاری‌ها است. اگرچه این مفهوم در نظریه مالی بسیار مهم است، اما به دلیل هزینه‌های معاملاتی، الزامات فروش استقراضی و ریسک‌های بازار، اجرای یک پرتفوی کاملاً بدون سرمایه اولیه در عمل دشوار است.
کلیک ها - 42
Synonyms:
پرتفوی سرمایه‌گذاری صفر,Zero-Investment Portfolio |