کمک یار متا

بدهی به سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و استهلاک (EBITDA) نسبتی است که میزان درآمد ایجاد شده و موجود برای پرداخت بدهی قبل از حساب شرکت برای بهره، مالیات، استهلاک و هزینه های استهلاک را اندازه می گیرد. یک نتیجه نسبت بالا می تواند نشان دهد که یک شرکت دارای بار بدهی است که ممکن است خیلی زیاد باشد.

نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی معیاری است که بدهی عمومی یک کشور را با تولید ناخالص داخلی (GDP) مقایسه می کند. این به طور قابل اعتمادی توانایی یک کشور برای بازپرداخت بدهی های خود را با مقایسه بدهی های کشور با آنچه تولید می کند نشان می دهد. نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی اغلب به صورت درصد بیان می شود و همچنین می توان آن را به عنوان تعداد سال های لازم برای بازپرداخت بدهی تفسیر کرد اگر تولید ناخالص داخلی به طور کامل به بازپرداخت بدهی اختصاص داده شود.

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام (D/E) برای ارزیابی اهرم مالی شرکت استفاده می شود و با تقسیم کل بدهی های یک شرکت بر حقوق صاحبان سهام آن محاسبه می شود. نسبت D/E یک معیار مهم در امور مالی شرکت است. این معیار درجه ای است که یک شرکت تا چه اندازه عملیات های خود را با بدهی به جای منابع خود تأمین مالی می کند. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام نوع خاصی از نسبت دنده ای است.

نسبت بدهی به درآمد (DTI) یک معیار مالی است که توسط وام دهندگان برای تعیین ریسک استقراض شما استفاده می شود. نسبت DTI شما نشان دهنده مقدار کل بدهی شما در مقایسه با مقدار کل پولی است که هر ماه به دست می آورید. به عنوان درصدی از درآمد ناخالص ماهانه شما که برای پرداخت بدهی ماهانه شما صرف می شود، اندازه گیری می شود.

نسبت بدهی به درآمد اولیه (DTI) شما نشان دهنده درصدی از درآمد ناخالص ماهانه شما است که صرف پرداخت کل هزینه‌های ماهانه مسکن شما می‌شود. نسبت DTI اولیه به وام دهندگان وام مسکن کمک می‌کند تا میزان استطاعت وام گیرندگانی را که به دنبال خرید خانه هستند، تعیین کنند.

نسبت بدهی به سرمایه اندازه گیری اهرم مالی یک شرکت است. نسبت بدهی به سرمایه با گرفتن بدهی سودآور شرکت اعم از بدهی های کوتاه مدت و بلندمدت و تقسیم آن بر کل سرمایه محاسبه می شود. کل سرمایه تمام بدهی های دارای بهره به اضافه حقوق صاحبان سهام است که ممکن است شامل مواردی مانند سهام عادی، سهام ممتاز و بهره اقلیت باشد.