قانون گرام-لیچ-بلی Gramm-Leach-Bliley Act

قانون گرام-لیچ-بلی سال ۱۹۹۹ که با نام قانون نوسازی خدمات مالی نیز شناخته می‌شود، یک قانون فدرال ایالات متحده است که با هدف مدرن‌سازی صنعت مالی تصویب شد. این قانون در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۹۹ توسط رئیس‌جمهور بیل کلینتون امضا شد و به‌طور رسمی بخشی از قانون Glass-Steagall سال ۱۹۳۳ را لغو کرد.

قانون گرام-لیچ-بلی (GLBA) چیست؟

فرض کنید یک بانک تجاری بخواهد خدمات بیمه و مشاوره سرمایه‌گذاری نیز ارائه دهد. قبل از GLBA، این کار ممنوع بود. اما پس از تصویب GLBA، بانک می‌تواند با شرکت بیمه یا سرمایه‌گذاری ادغام شود و این خدمات را تحت یک برند واحد ارائه دهد.

اهداف اصلی قانون GLBA:

1. لغو محدودیت‌های Glass-Steagall
   قانون Glass-Steagall بانک‌های تجاری را از ارائه خدمات سرمایه‌گذاری و بیمه منع می‌کرد. GLBA این محدودیت‌ها را برداشت و اجازه داد بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و مؤسسات سرمایه‌گذاری با هم ادغام شوند و خدمات مالی متنوعی ارائه دهند.

2. افزایش رقابت و نوآوری در صنعت مالی
   با برداشتن موانع قانونی، مؤسسات مالی توانستند خدمات گسترده‌تری ارائه دهند و در بازار رقابتی‌تر عمل کنند.

3. حفاظت از اطلاعات مالی مشتریان
   GLBA مؤسسات مالی را موظف کرد تا:

   • شیوه‌های اشتراک‌گذاری اطلاعات خود را به مشتریان اطلاع دهند.
   • به مشتریان حق «انصراف» از اشتراک اطلاعات با طرف‌های ثالث بدهند.
   • برنامه‌های امنیتی برای حفاظت از داده‌های حساس مشتریان ایجاد کنند.

ساختار قانون GLBA:

قانون GLBA شامل سه بخش اصلی است:

• Title I – نوسازی خدمات مالی
  اجازه ادغام بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و مؤسسات سرمایه‌گذاری را می‌دهد.

• Title II – تنظیمات عملکردی
  تعیین مسئولیت‌های نظارتی بین نهادهای مختلف مانند فدرال رزرو و SEC.

• Title V – حریم خصوصی و امنیت داده‌ها
  الزام مؤسسات مالی به اطلاع‌رسانی درباره نحوه استفاده و اشتراک‌گذاری اطلاعات مشتریان و ایجاد تدابیر امنیتی برای حفاظت از داده‌ها.