Skip to main content

حدّ قانونی وام‌دهی بانک‌ها Legal Lending Limit

نام "واژه" را وارد کنید.
Term شرح
حدّ قانونی وام‌دهی بانک‌ها Legal Lending Limit
حدّ قانونی وام‌دهی، حداکثر مبلغی است که یک بانک اجازه دارد به یک وام‌گیرنده واحد پرداخت کند. این محدودیت بر اساس درصدی از سرمایه و مازاد سرمایه بانک تعیین می‌شود.
هدف آن جلوگیری از ریسک‌های بزرگ و حفظ سلامت مالی نظام بانکی است.

حدّ قانونی وام‌دهی بانک‌ها (Legal Lending Limit) چیست؟

معمولاً:

  • سقف وام‌های بدون وثیقه حدود ۱۵٪ از سرمایه بانک است.
  • اگر بخش اضافه وام به‌طور کامل با وثیقه معتبر و پذیرفته‌شده تضمین شده باشد، این سقف می‌تواند تا ۲۵٪ افزایش یابد.

برخی وام‌ها، مثل وام‌هایی که با اوراق دولتی آمریکا یا برخی انواع اسناد تجاری بانکی تضمین شده‌اند، از این محدودیت‌ها مستثنی هستند.

از آنجا که این محدودیت بر اساس سرمایه بانک محاسبه می‌شود، معمولاً برای وام‌گیرندگان بزرگ و سازمانی معنا پیدا می‌کند، نه برای وام‌های مصرفی کوچک مانند وام خودرو یا کارت اعتباری.


نکات کلیدی

  • حد وام‌دهی بانک‌ها بر اساس درصدی از سرمایه و مازاد سرمایه محاسبه می‌شود.
  • سقف وام‌های بدون وثیقه عموماً ۱۵٪ است.
  • اگر وام با وثیقه‌های قابل معامله و معتبر تضمین شده باشد، سقف می‌تواند تا ۲۵٪ افزایش یابد.
  • برخی وام‌ها مانند وام‌های مبتنی بر اوراق دولتی آمریکا از محدودیت معاف هستند.
  • بانک‌های ایالتی (در آمریکا) معمولاً از استانداردهای مشابه OCC پیروی می‌کنند.
  • این محدودیت بیشتر روی وام‌های کلان سازمانی اثر دارد تا وام‌های روزمره مصرف‌کنندگان.
کلیک ها - 4
Synonyms: حد قانونی وام‌دهی بانک‌ها,Legal Lending Limit