کساد بزرگ Great Recession

کساد بزرگ به کاهش شدید فعالیت‌های اقتصادی گفته می‌شود که از سال ۲۰۰۷ آغاز شد. این رکود اقتصادی زمانی شروع شد که بازار مسکن ایالات متحده از رونق به افول رفت و مقادیر زیادی از اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن (MBS) و مشتقات مالی ارزش خود را به شدت از دست دادند.

کساد بزرگ چه بود؟

کساد بزرگ به بحران اقتصادی عمیقی اشاره دارد که با سقوط بازار مسکن در ایالات متحده شروع شد. این سقوط به دلیل انتشار گسترده و بی‌پروا وام‌های مسکن با ریسک بالا، که بسیاری از آن‌ها به اوراق بهادار تبدیل شده بودند، رخ داد. هنگامی که این اوراق بهادار کاهش ارزش پیدا کردند، بانک‌ها و موسسات مالی که در این بازار سرمایه‌گذاری کرده بودند، با بحران نقدینگی مواجه شدند و این بحران به سایر بخش‌های اقتصادی و کشورهای مختلف سرایت کرد.

برای مثال، اگر به یک خانواده فکر کنیم که وام مسکن با بهره پایین گرفته و خانه‌ای خریده است، وقتی ارزش خانه آن‌ها کاهش می‌یابد، آن‌ها دیگر نمی‌توانند وام خود را پرداخت کنند. همین مسئله باعث کاهش ارزش دارایی‌ها و بحران در بازار مسکن می‌شود. این اتفاقات به سرعت در سطح جهانی گسترش یافت و بحران اقتصادی بزرگی را رقم زد.

مثال دیگر: زمانی که بازار سهام سقوط کرد، بسیاری از شرکت‌ها مجبور به کاهش تولید یا حتی اخراج کارکنان خود شدند، که به نوبه خود باعث افزایش بیکاری و کاهش قدرت خرید مردم شد. این وضعیت باعث رکود اقتصادی شد که مدت‌ها طول کشید تا بهبود یابد.

نکات کلیدی

• کساد بزرگ به رکود اقتصادی از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ اشاره دارد که پس از ترکیدن حباب مسکن ایالات متحده و بحران مالی جهانی به وقوع پیوست.
• کساد بزرگ شدیدترین رکود اقتصادی ایالات متحده از دوران رکود بزرگ دهه ۱۹۳۰ بود.
• در پاسخ به کساد بزرگ، مقامات فدرال سیاست‌های بی‌سابقه‌ای در زمینه مالی، پولی و نظارتی را به اجرا درآوردند که برخی از افراد این سیاست‌ها را به عنوان عامل بهبود وضعیت اقتصادی پس از بحران می‌شناسند، اگرچه همه با این دیدگاه موافق نیستند.