معامله‌گر بزرگ Large Trader

ین دسته معامله‌گران به دلیل حجم بالای معاملاتی که انجام می‌دهند، قادرند بر بازار اثرگذاری قابل‌توجهی داشته باشند.

طبق تعریف SEC، یک Large Trader فرد یا نهادی است که معاملاتش در اوراق بازار ملی (National Market System – NMS) حداقل یکی از شرایط زیر را داشته باشد:

• حداقل ۲ میلیون سهم یا ۲۰ میلیون دلار معامله در یک روز تقویمی
• یا حداقل ۲۰ میلیون سهم یا ۲۰۰ میلیون دلار معامله در یک ماه تقویمی

وقتی حجم معاملات یک شخص یا سازمان به این حد برسد، باید خود را به SEC معرفی کرده و فرم 13H را طبق قانون Securities Exchange Act of 1934 ارسال کند.

این معامله‌گران نقش مهمی در بازار دارند، زیرا می‌توانند با جابه‌جایی حجم‌های بزرگ، روندهای بازار را شکل دهند یا تغییر دهند.

Large Traderها معمولاً شامل مؤسسات بزرگ مالی هستند، مانند:

• بانک‌ها
• شرکت‌های بیمه
• صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds)
• صندوق‌های مشترک (Mutual Funds)
• صندوق‌های بازنشستگی (Pension Funds)
• و سایر فعالان حرفه‌ای بازار

نکات کلیدی

• معامله‌گران بزرگ باید پس از رسیدن حجم معاملاتشان به حدود تعیین‌شده، در SEC ثبت‌نام کنند و فرم 13H ارسال کنند.
• SEC فعالیت Large Traderها را برای درک اثر آنها بر بازار و اجرای قوانین اوراق بهادار زیر نظر می‌گیرد.
• نمونه‌هایی از Large Traderها شامل بانک‌ها، صندوق‌های بازنشستگی، صندوق‌های مشترک، صندوق‌های پوشش ریسک، و شرکت‌های بیمه هستند.
• کارگزار-معامله‌گران (Broker-Dealers) موظف‌اند سوابق معاملات Large Traderها را نگهداری کرده و در صورت نیاز به SEC گزارش دهند.
• اگر حجم معاملات یک Large Trader کمتر از حد تعیین‌شده شود، او می‌تواند برای وضعیت غیرفعال (Inactive Status) درخواست دهد.