روش High-Low Method

در حسابداری بهای تمام‌شده، روش High-Low یک تکنیک ساده برای تفکیک هزینه‌های ثابت و هزینه‌های متغیر است، زمانی که داده‌های محدودی در دسترس داریم.

روش High-Low چیست؟

این روش بر اساس مقایسه بالاترین سطح فعالیت و پایین‌ترین سطح فعالیت و هزینه‌های کل در هر سطح عمل می‌کند.

منطق روش

اگر هزینه متغیر به‌صورت مبلغ ثابت برای هر واحد باشد و هزینه‌های ثابت بدون تغییر باقی بمانند، می‌توان با استفاده از یک سیستم معادلات، هزینه‌های ثابت و متغیر را محاسبه کرد.
با این حال، باید در استفاده از این روش احتیاط کرد، زیرا دقت آن به توزیع داده‌ها بین بالاترین و پایین‌ترین سطح فعالیت بستگی دارد و ممکن است نتایج تقریبی یا حتی نادرست ارائه دهد.

نکات کلیدی

1. روش High-Low تنها با استفاده از دو نقطه داده (بالاترین و پایین‌ترین سطح فعالیت) هزینه‌های ثابت و متغیر را تخمین می‌زند.
2. این روش یک برآورد تقریبی ارائه می‌دهد و به دلیل اتکا به داده‌های حدی، ممکن است دقت کافی نداشته باشد.
3. اگرچه ساده و مناسب برای ارزیابی سریع است، اما تغییرات رفتار هزینه در طول زمان را منعکس نمی‌کند.
4. بهترین کاربرد این روش زمانی است که داده‌های دقیق در دسترس نیست و نیاز به یک تحلیل پایه داریم.
5. مقایسه با تحلیل رگرسیون نشان می‌دهد که روش High-Low ساده‌تر است، اما رگرسیون از داده‌های جامع‌تری استفاده می‌کند و نتایج دقیق‌تری ارائه می‌دهد.

فرمول محاسبه

مثال کاربردی

فرض کنید:

• سطح فعالیت بالا: 10,000 واحد، هزینه کل = 50,000 دلار
• سطح فعالیت پایین: 5,000 واحد، هزینه کل = 30,000 دلار