اختیار ضمنی Implied Authority

در حقوق قراردادها، فردی که اختیار ضمنی دارد می‌تواند به نمایندگی از شخص یا شرکت دیگر، قرارداد قانونی منعقد کند.

نکات کلیدی

• سه نوع اختیار رایج در معاملات تجاری (مثل معاملات املاک) وجود دارد:
  1. اختیار صریح (Express Authority): اختیاری که به‌طور مستقیم و رسمی به نماینده داده شده است.
  2. اختیار ضمنی (Implied Authority): اختیاری که از شرایط یا وظایف نماینده استنباط می‌شود.
  3. اختیار ظاهری (Apparent Authority): زمانی که رفتار فرد این تصور را ایجاد می‌کند که او مجاز به اقدام به نفع شخص اصلی است.
• مثال:
  • وقتی یک مشاور املاک با مشتری قرارداد اولیه (Binder) امضا می‌کند، این عمل به او اختیار ضمنی برای اقدام به نمایندگی از فروشنده می‌دهد.
• اختیار صریح نمونه‌ای است که در آن نماینده به‌طور رسمی از طرف شرکت یا شخص اصلی عمل می‌کند.
  مثال: نماینده بیمه عمر که طبق قرارداد شرکت، اختیار فروش بیمه‌نامه دارد.

مثال کاربردی

فرض کنید یک مدیر فروش به کارمند خود می‌گوید: «با مشتریان مذاکره کن و قراردادها را نهایی کن.» حتی اگر در قرارداد کاری این کارمند به‌طور صریح ذکر نشده باشد که می‌تواند قرارداد امضا کند، از شرایط وظیفه‌اش اختیار ضمنی برای انجام این کار برداشت می‌شود.