قابل مذاکره Negotiable

مثال:
«قیمت پیشنهادی (Asking Price) قابل مذاکره است.»

Negotiable Instrument (اوراق قابل انتقال) چیست؟

معنای دوم، کاملاً متفاوت و تخصصی‌تر است:
Negotiable Instrument یعنی یک دارایی مالی دارای ارزش نقدی تضمین‌شده که می‌توان آن را:

• انتقال داد
• نقد کرد
• سپرده‌گذاری کرد
• یا برای پرداخت کالا و خدمات استفاده کرد

این دارایی‌ها بسیار نقدشونده (Liquid) هستند و به‌راحتی صاحب آن‌ها قابل تغییر است.

به این ابزارها همچنین گفته می‌شود:

• Marketable (قابل معامله)
• Transferable (قابل انتقال)
• Unregistered (بدون ثبت نام خاص، یعنی مالکیت ساده منتقل می‌شود)

نمونه‌های رایج Negotiable Instruments:

• چک (Check)
• گواهی سپرده (Certificate of Deposit – CD)
• سفته و برات (Promissory Notes)

این ابزارها به‌راحتی قابل فروش، برداشت یا انتقال هستند.

Non‑Negotiable یعنی چه؟

برخی دارایی‌ها قابل انتقال نیستند، یعنی:

• نمی‌توان آن‌ها را به فرد دیگری واگذار کرد
• ارزش آن‌ها فقط برای مالک اصلی معتبر است

مثال مهم:
اوراق پس‌انداز دولتی آمریکا (U.S. Savings Bonds)
این اوراق غیرقابل انتقال هستند.

قابل مذاکره بودن در قراردادها

در قراردادهای تجاری، برخی مفاد قابل مذاکره (Negotiable Terms) هستند:

• قیمت
• تاریخ تحویل
• مقدار
• شرایط پرداخت

و برخی مفاد غیرقابل مذاکره (Non‑Negotiable Terms):

• قوانین دولتی
• شروط حقوقی ثابت
• بندهای انطباق با مقررات

این تمایز بسیار مهم است، زیرا نشان می‌دهد کدام بخش‌ها قابل تغییر و کدام بخش‌ها قطعی هستند.

نکات کلیدی

• Negotiable می‌تواند به معنی قابل مذاکره بودن قیمت باشد.
• Negotiable Instrument دارایی‌ای با ارزش نقدی تضمین‌شده و قابل انتقال است.
• نمونه‌های رایج: چک، سفته، گواهی سپرده.
• برخی اوراق مانند U.S. Savings Bonds غیرقابل انتقال‌اند.
• قراردادها ممکن است شامل مفاد قابل مذاکره و غیرقابل مذاکره باشند.