قانون بهبود بازارهای اوراق بهادار ملی National Securities Markets Improvement Act

پیش از NSMIA، بسیاری از قوانین اوراق بهادار بین ایالت‌ها و کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) هم‌پوشانی و تداخل داشتند و این موضوع باعث پیچیدگی و هزینه‌های زیاد برای شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران می‌شد.

NSMIA با انتقال بخش عمده‌ای از اختیارات نظارتی به دولت فدرال، نظام مقررات‌گذاری را یکپارچه‌تر، سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر کرد.

هدف NSMIA: افزایش کارایی و کاهش مقررات اضافی

این قانون تلاش کرد کارایی بازار را با:

• حذف مقررات اضافی و متعدد ایالتی
• کاهش تضاد میان نهادهای نظارتی
• تسهیل دسترسی شرکت‌ها به بازار سرمایه
• افزایش شفافیت و اعتماد سرمایه‌گذاران

بهبود بخشد.
به بیان ساده، پس از این قانون، شرکت‌ها مجبور نبودند یک موضوع واحد را در ده‌ها ایالت به‌صورت جداگانه ثبت و گزارش کنند.

کاهش تداخل نظارتی بین ایالت‌ها و SEC

پیش از NSMIA:

• ایالت‌ها مقررات مختص خود را داشتند
• SEC نیز قوانین فدرال را اعمال می‌کرد

نتیجه آن دوگانگی و دوباره‌کاری در مقررات‌گذاری بود.
NSMIA این تداخل را برطرف کرد و اعلام کرد که نظارت فدرال در بسیاری از حوزه‌ها بر ایالت‌ها اولویت دارد.

این یکپارچه‌سازی باعث شد:

• هزینه‌های انطباق (Compliance Costs) کاهش یابد
• فرآیند عرضه و معاملات اوراق بهادار سریع‌تر شود
• کسب‌وکارها راحت‌تر بتوانند سرمایه جذب کنند

کدام اوراق بهادار از قوانین ایالتی معاف شدند؟

این قانون تنها برخی از اوراق بهادار را از مقررات ایالتی معاف کرد و آن‌ها را تحت عنوان Covered Securities قرار داد.
این موارد شامل:

• سهام‌هایی که در بورس‌های ملی معامله می‌شوند (NYSE, NASDAQ)
• صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (Mutual Funds)

این گروه از اوراق بهادار فقط باید از قوانین فدرال پیروی کنند و ایالت‌ها نمی‌توانند مقررات اضافی بر آن‌ها تحمیل کنند.

اما:
اوراق بهادار غیر بورسی، خصوصی یا برخی عرضه‌های محدود همچنان باید از قوانین اوراق بهادار ایالتی پیروی کنند.