کمک یار متا

نسبت پایانی یا پس‌ انداز که به عنوان نسبت بدهی به درآمد نیز شناخته می شود، نسبتی است که نشان می دهد چه بخشی از درآمد ماهانه یک فرد صرف پرداخت بدهی می شود. کل بدهی ماهانه شامل هزینه هایی مانند پرداخت وام مسکن (اصالت، بهره، مالیات و بیمه)، پرداخت های کارت اعتباری، حمایت از فرزندان و سایر پرداخت های وام است.

Short Interest Ratio یا نسبت بهره شورت یکی از شاخص‌های مهم در بازارهای مالی است که نشان می‌دهد چه مدت زمانی لازم است تا تمام موقعیت‌های فروش استقراضی (Short) بسته شوند.

نسبت بدهی به سرمایه اندازه گیری اهرم مالی یک شرکت است. نسبت بدهی به سرمایه با گرفتن بدهی سودآور شرکت اعم از بدهی های کوتاه مدت و بلندمدت و تقسیم آن بر کل سرمایه محاسبه می شود. کل سرمایه تمام بدهی های دارای بهره به اضافه حقوق صاحبان سهام است که ممکن است شامل مواردی مانند سهام عادی، سهام ممتاز و بهره اقلیت باشد.

نسبت بدهی به درآمد اولیه (DTI) شما نشان دهنده درصدی از درآمد ناخالص ماهانه شما است که صرف پرداخت کل هزینه‌های ماهانه مسکن شما می‌شود. نسبت DTI اولیه به وام دهندگان وام مسکن کمک می‌کند تا میزان استطاعت وام گیرندگانی را که به دنبال خرید خانه هستند، تعیین کنند.

نسبت بدهی به درآمد (DTI) یک معیار مالی است که توسط وام دهندگان برای تعیین ریسک استقراض شما استفاده می شود. نسبت DTI شما نشان دهنده مقدار کل بدهی شما در مقایسه با مقدار کل پولی است که هر ماه به دست می آورید. به عنوان درصدی از درآمد ناخالص ماهانه شما که برای پرداخت بدهی ماهانه شما صرف می شود، اندازه گیری می شود.

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام (D/E) برای ارزیابی اهرم مالی شرکت استفاده می شود و با تقسیم کل بدهی های یک شرکت بر حقوق صاحبان سهام آن محاسبه می شود. نسبت D/E یک معیار مهم در امور مالی شرکت است. این معیار درجه ای است که یک شرکت تا چه اندازه عملیات های خود را با بدهی به جای منابع خود تأمین مالی می کند. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام نوع خاصی از نسبت دنده ای است.