کمک یار متا

اصطلاح نسبت بدهی به نسبت مالی اشاره دارد که میزان اهرم شرکت را اندازه گیری می کند. نسبت بدهی به عنوان نسبت کل بدهی به کل دارایی ها که به صورت اعشاری یا درصد بیان می شود، تعریف می شود. می توان آن را به عنوان نسبت دارایی های یک شرکت که توسط بدهی تأمین مالی می شود تفسیر کرد.

بدهی به سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و استهلاک (EBITDA) نسبتی است که میزان درآمد ایجاد شده و موجود برای پرداخت بدهی قبل از حساب شرکت برای بهره، مالیات، استهلاک و هزینه های استهلاک را اندازه می گیرد. یک نتیجه نسبت بالا می تواند نشان دهد که یک شرکت دارای بار بدهی است که ممکن است خیلی زیاد باشد.

نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی معیاری است که بدهی عمومی یک کشور را با تولید ناخالص داخلی (GDP) مقایسه می کند. این به طور قابل اعتمادی توانایی یک کشور برای بازپرداخت بدهی های خود را با مقایسه بدهی های کشور با آنچه تولید می کند نشان می دهد. نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی اغلب به صورت درصد بیان می شود و همچنین می توان آن را به عنوان تعداد سال های لازم برای بازپرداخت بدهی تفسیر کرد اگر تولید ناخالص داخلی به طور کامل به بازپرداخت بدهی اختصاص داده شود.

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام (D/E) برای ارزیابی اهرم مالی شرکت استفاده می شود و با تقسیم کل بدهی های یک شرکت بر حقوق صاحبان سهام آن محاسبه می شود. نسبت D/E یک معیار مهم در امور مالی شرکت است. این معیار درجه ای است که یک شرکت تا چه اندازه عملیات های خود را با بدهی به جای منابع خود تأمین مالی می کند. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام نوع خاصی از نسبت دنده ای است.