قانون بهبود کیفیت آب ۱۹۷۰ (Water Quality Improvement Act of 1970)
| Term | شرح |
|---|---|
| قانون بهبود کیفیت آب ۱۹۷۰ (Water Quality Improvement Act of 1970) | قانون بهبود کیفیت آب ۱۹۷۰ یا Water Quality Improvement Act of 1970 یکی از مهمترین قوانین زیستمحیطی ایالات متحده بود که اختیارات دولت فدرال را برای نظارت بر کیفیت آب، کنترل آلودگی منابع آبی و برخورد با آلودهکنندگان آب گسترش داد. قانون بهبود کیفیت آب ۱۹۷۰ (Water Quality Improvement Act of 1970) چیست؟این قانون در پاسخ به افزایش نگرانیها درباره آلودگی رودخانهها، دریاچهها، آبهای ساحلی و نشت نفت تصویب شد و گامی مهم در تقویت قوانین حفاظت از محیط زیست آمریکا به شمار میرفت. پیشینه قانونقانون بهبود کیفیت آب ۱۹۷۰ بر پایه قانون کنترل آلودگی آب فدرال ۱۹۴۸ (Federal Water Pollution Control Act) شکل گرفت. قانون ۱۹۴۸ نخستین تلاش جدی دولت فدرال آمریکا برای مقابله با آلودگی آب بود، اما با افزایش فعالیتهای صنعتی و رشد آلودگیهای زیستمحیطی، نیاز به قوانین قویتر احساس شد. در نتیجه، قانون ۱۹۷۰ دامنه اختیارات دولت را افزایش داد و ابزارهای بیشتری برای حفاظت از منابع آبی در اختیار نهادهای نظارتی قرار داد. هدف اصلی قانونمهمترین اهداف این قانون عبارت بودند از:
محدودیت بر تخلیه نفت در آبهایکی از مهمترین بخشهای این قانون، محدود کردن تخلیه نفت و فرآوردههای نفتی در آبهای آمریکا بود. پیش از تصویب این قانون، نشت نفت از کشتیها، پالایشگاهها و تأسیسات صنعتی آسیب زیادی به محیط زیست وارد میکرد. قانون مقرر کرد که تخلیه نفت به رودخانهها، دریاچهها و آبهای ساحلی، در صورتی که موجب آسیب به:
شود، ممنوع است. مثالفرض کنید یک تأسیسات نفتی مقدار زیادی نفت را وارد یک رودخانه کند. اگر این نشت باعث مرگ ماهیان، آلودگی آب آشامیدنی یا خسارت به مناطق مسکونی شود، دولت فدرال میتواند علیه عامل آلودگی اقدام قانونی انجام دهد. گسترش اختیارات دولت فدرالقبل از این قانون، مسئولیت کنترل کیفیت آب تا حد زیادی بر عهده ایالتها بود. قانون ۱۹۷۰ اختیارات بیشتری به دولت فدرال داد تا:
گواهی ایالتی کیفیت آبیکی از نوآوریهای مهم قانون، ایجاد فرآیند تأیید یا گواهی کیفیت آب (State Certification Procedure) بود. بر اساس این مقررات، پروژهها و فعالیتهایی که میتوانستند بر منابع آبی تأثیر بگذارند، باید نشان میدادند که کیفیت آب را پایینتر از استانداردهای تعیینشده نمیآورند. مثالاگر یک کارخانه قصد احداث تأسیسات جدید در کنار رودخانهای را داشت، ممکن بود برای دریافت مجوز نیاز باشد ثابت کند که فعالیت آن موجب کاهش کیفیت آب نخواهد شد. حمایت از محیط زیست و سلامت عمومیاین قانون تأکید داشت که آلودگی آب تنها یک مسئله محیط زیستی نیست، بلکه مستقیماً با موارد زیر مرتبط است:
به همین دلیل کنترل آلودگی آب به یکی از اولویتهای دولت آمریکا تبدیل شد. نقش قانون در شکلگیری قوانین بعدیقانون بهبود کیفیت آب ۱۹۷۰ زمینه را برای تصویب قوانین جامعتر فراهم کرد. بسیاری از کارشناسان این قانون را یکی از مراحل مهمی میدانند که در نهایت به تصویب قانون آب پاک (Clean Water Act) در سال ۱۹۷۲ منجر شد. قانون آب پاک بعدها به ستون اصلی مقررات حفاظت از منابع آبی آمریکا تبدیل شد و بسیاری از مفاد قانون ۱۹۷۰ را گسترش داد. اهمیت اقتصادی قانوناین قانون علاوه بر اثرات زیستمحیطی، پیامدهای اقتصادی مهمی نیز داشت:
مزایا و دستاوردهامزایا
چالشها
جمعبندیقانون بهبود کیفیت آب ۱۹۷۰ (Water Quality Improvement Act of 1970) قانونی فدرال در آمریکا بود که اختیارات دولت را برای حفاظت از منابع آبی و مقابله با آلودهکنندگان گسترش داد. این قانون که بر پایه قانون کنترل آلودگی آب فدرال ۱۹۴۸ بنا شد، محدودیتهای بیشتری بر تخلیه نفت و سایر آلایندهها در آبها اعمال کرد و سازوکارهایی برای حفظ استانداردهای کیفیت آب ایجاد نمود. این قانون نقش مهمی در توسعه سیاستهای زیستمحیطی آمریکا داشت و زمینهساز تصویب قانون مشهور Clean Water Act در سال ۱۹۷۲ شد.
کلیک ها - 5
Synonyms:
قانون بهبود کیفیت آب ۱۹۷۰,Water Quality Improvement Act of 1970 |