درجه‌بندی وام Loan Grading

درجه‌بندی وام بخشی مهم از فرایند Underwriting است و علاوه بر تصمیم‌گیری اعتباری، برای گزارش‌دهی مالی و نظارتی نیز استفاده می‌شود؛ از جمله گزارش‌هایی که مؤسسه فدرال بیمه سپرده‌ها (FDIC) از بانک‌ها طلب می‌کند.

سیستم درجه‌بندی وام ممکن است در مؤسسات مختلف متفاوت باشد؛ زیرا حجم بانک‌ها، نوع دارایی‌ها، و پیچیدگی پرتفوی اعتباری آن‌ها با یکدیگر یکسان نیست.

نکات کلیدی درباره درجه‌بندی وام

• درجه‌بندی وام یک امتیاز یا رتبه اعتباری برای وام تعیین می‌کند که بر اساس سابقه اعتباری و کیفیت وثیقه به دست می‌آید.
  این امتیاز نشان‌دهنده کیفیت وام و میزان ریسک آن است.

• درجه‌بندی وام بخش حیاتی سیستم بررسی وام و مدیریت ریسک اعتباری بانک است.
  این رتبه‌ها به بانک کمک می‌کنند تصمیم بگیرد چه وام‌هایی نیاز به نظارت بیشتر دارند یا باید برای آن‌ها ذخیره زیان اعتباری بیشتری کنار گذاشته شود.

• بانک‌های بزرگ معمولاً از روش‌های کمی و مدل‌های آماری استفاده می‌کنند،
  درحالی‌که بانک‌های کوچک‌تر بیشتر به قضاوت کارشناسان و تحلیل‌گران اعتباری متکی هستند.

• FDIC الزام می‌کند که تمام مؤسسات وام‌دهنده باید یک سیستم بازبینی وام داشته باشند،
  اما اینکه ساختار درجه‌بندی وام دقیقاً چگونه باشد را تعیین نمی‌کند.

• هیچ الزامی از سوی نهادهای نظارتی برای شکل خاص درجه‌بندی وام وجود ندارد؛
  بنابراین هر بانک می‌تواند ساختار و تعداد طبقات ریسک خود را تنظیم کند.