مقیاس همکار کم‌ارجح Least-Preferred Coworker Scale

در این مقیاس، فرد باید شخصی را که کمترین تمایل به همکاری با او دارد (بدترین یا کم‌ارزش‌ترین همکارش) توصیف کند.
این توصیف با استفاده از ۱۸ تا ۲۵ جفت صفت متضاد (مثبت/منفی) انجام می‌شود و فرد باید هر صفت را در مقیاس ۱ تا ۸ امتیاز دهد.

در پایان، مجموع این امتیازها نمره LPC را تشکیل می‌دهد:

• LPC بالا → سبک رهبری رابطه‌محور
• LPC پایین → سبک رهبری وظیفه‌محور

نکات کلیدی درباره مقیاس LPC

• مقیاس LPC تعیین می‌کند آیا رهبر وظیفه‌گراست یا رابطه‌گرا، بر اساس اینکه فرد بدترین همکارش را چگونه توصیف می‌کند.
• LPC بالا نشان‌دهنده‌ گرایش به روابط انسانی، همکاری و حمایت عاطفی است.
• LPC پایین نشان‌دهنده تمرکز بیشتر بر کار، ساختار، برنامه‌ریزی و انجام وظایف است.
• این مدل تأکید می‌کند که هیچ سبک رهبری به‌صورت مطلق بهترین نیست؛ اثربخشی آن به شرایط، محیط کاری و نوع تیم بستگی دارد.
• در توصیف همکاران:
  • رهبران رابطه‌محور معمولاً صفت‌های مثبت‌تری به کار می‌برند
  • رهبران وظیفه‌محور معمولاً از صفت‌های منفی‌تر و انتقادی‌تر استفاده می‌کنند
• این نظریه نشان می‌دهد که انعطاف‌پذیری در سبک رهبری اهمیت زیادی دارد، زیرا شرایط مختلف ممکن است نیازمند رویکردهای متفاوت باشد.