مدل رشد گوردون Gordon Growth Model

مدل رشد گوردون یک ابزار مهم در ارزیابی مالی است که برای تعیین ارزش ذاتی سهام بر اساس پیش‌بینی سود تقسیمی آینده با نرخ رشد ثابت استفاده می‌شود. این مدل نسخه‌ای ساده‌شده از مدل تنزیل سود تقسیمی (Dividend Discount Model - DDM) است و برای شرکت‌هایی که سود تقسیمی پایدار و قابل پیش‌بینی دارند، بسیار مناسب است.

مدل رشد گوردون (Gordon Growth Model - GGM) چیست؟

فرض کنید شرکت "الف" هر سال به سهام‌داران خود سود تقسیمی پرداخت می‌کند و این سود هر سال با نرخ ثابتی رشد می‌کند. سرمایه‌گذار می‌خواهد بداند آیا قیمت فعلی سهام شرکت "الف" منصفانه است یا نه.

با استفاده از مدل گوردون، سرمایه‌گذار می‌تواند ارزش ذاتی سهام را محاسبه کرده و آن را با قیمت بازار مقایسه کند:

• اگر ارزش ذاتی بیشتر از قیمت بازار باشد → سهام ارزان است و خرید آن منطقی است.
• اگر ارزش ذاتی کمتر از قیمت بازار باشد → سهام گران است و فروش آن توصیه می‌شود.

فرمول مدل رشد گوردون:

نکات کلیدی:

1. GGM برای شرکت‌هایی با رشد پایدار سود تقسیمی مناسب است.
2. این مدل فرض می‌کند که سود تقسیمی تا بی‌نهایت با نرخ ثابتی رشد خواهد کرد.
3. اگر نرخ بازده مورد انتظار کمتر از نرخ رشد باشد، مدل دچار مشکل شده و نتیجه منطقی نمی‌دهد.
4. محدودیت اصلی مدل، وابستگی به فرض رشد ثابت و مناسب بودن فقط برای شرکت‌های بالغ و پایدار است.

مثال عددی:

اگر انتظار داشته باشیم شرکت "الف" در سال آینده ۲ دلار سود تقسیمی پرداخت کند، نرخ بازده مورد انتظار ۸٪ و نرخ رشد سود تقسیمی ۴٪ باشد، آنگاه: