کمک یار متا

قانون گزارش‌دهی اعتباری منصفانه (FCRA) یک قانون فدرال است که جمع‌آوری اطلاعات اعتباری مصرف‌کنندگان و دسترسی به گزارش‌های اعتباری آنها را تنظیم می‌کند. این قانون در سال ۱۹۷۰ تصویب شد تا به منصفانه بودن، دقت و حریم خصوصی اطلاعات شخصی موجود در پرونده‌های آژانس‌های گزارش‌دهی اعتباری (CRA) رسیدگی کند.

قانون گلس-استیگال (Glass-Steagall Act) که در سال ۱۹۳۳ در ایالات متحده تصویب شد، قانونی بود که بانک‌های تجاری را از فعالیت‌های بانکداری سرمایه‌گذاری جدا کرد. هدف اصلی این قانون، محافظت از سپرده‌گذاران در برابر ریسک‌های ناشی از سفته‌بازی در بازار سهام و جلوگیری از تکرار بحران مالی سال ۱۹۲۹ بود.

قانون مؤسسات سپرده‌گذاری گارن-سنت ژرمن در سال ۱۹۸۲ توسط کنگره ایالات متحده تصویب شد. هدف اصلی این قانون کاهش فشارهای مالی بر بانک‌ها و مؤسسات پس‌انداز و وام بود که پس از افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو برای مقابله با تورم، با مشکلاتی مواجه شدند.

قانون مالیات بهبود اقتصادی ۱۹۸۱ (ERTA) بزرگترین کاهش مالیات در تاریخ ایالات متحده بود. این قانون که حدود شش ماه پس از روی کار آمدن رونالد ریگان، رئیس جمهور وقت، امضا شد، بالاترین نرخ مالیات بر درآمد را کاهش داد و امکان هزینه کردن سریع‌تر دارایی‌های استهلاک‌پذیر را فراهم کرد. این قانون شامل مشوق‌هایی برای مشاغل کوچک و پس‌انداز بازنشستگی و ایجاد شاخص تورم برای طبقات مالیاتی بود.

قانون مالیات بیکاری فدرال (FUTA) یک قانون فدرال است که کارفرمایان را ملزم به پرداخت مالیات بر دستمزد کارکنان می‌کند تا به تأمین مالی مزایای بیکاری برای افرادی که بیکار هستند، کمک کند. FUTA علاوه بر مالیات بر درآمد و حقوق و دستمزد فدرال وضع می‌شود و درآمد حاصل از آن به سازمان‌های بیمه بیکاری ایالتی اختصاص می‌یابد.

بر اساس قانون مالیات حداقل، اگر اوراق مشارکت شهرداری با حداقل تخفیف خریداری شود، مشمول مالیات بر عایدی سرمایه است تا نرخ مالیات بر درآمد عادی (معمولاً بالاتر).