رکود بزرگ Great Depression

رکود بزرگ یک بحران اقتصادی شدید و طولانی‌مدت بود که پس از سقوط بازار سهام ایالات متحده در سال ۱۹۲۹ آغاز شد و تا سال ۱۹۴۱ ادامه داشت؛ همان سالی که آمریکا وارد جنگ جهانی دوم شد.

رکود بزرگ چه بود؟

این دوره با چندین بحران اقتصادی همراه بود، از جمله:

• سقوط بازار سهام در سال ۱۹۲۹
• بحران‌های بانکی در سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱
• تصویب تعرفه اسموت-هاولی (Smoot-Hawley Tariff) که تجارت جهانی را مختل کرد

سیاست‌ها و رویدادهای مختلف در دهه ۱۹۳۰ باعث طولانی‌تر شدن این رکود شدند. بسیاری از اقتصاددانان و مورخان، رکود بزرگ را مهم‌ترین و شاید فاجعه‌بارترین بحران اقتصادی قرن بیستم می‌دانند.

نکات کلیدی:

1. شدیدترین رکود اقتصادی مدرن:
   رکود بزرگ به‌عنوان طولانی‌ترین و شدیدترین بحران اقتصادی در تاریخ مدرن شناخته می‌شود.

2. دوره زمانی:
   این رکود از سال ۱۹۲۹ آغاز شد و تا سال ۱۹۴۱ ادامه داشت.

3. علت اولیه:
   سرمایه‌گذاری‌های پرریسک و سفته‌بازی در بازار سهام در دهه ۱۹۲۰ منجر به سقوط شدید بازار در سال ۱۹۲۹ شد و بخش بزرگی از ثروت اسمی مردم از بین رفت.

4. نقش سیاست‌های پولی:
   بی‌عملی اولیه بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) و سپس واکنش‌های شدید آن، از جمله افزایش نرخ بهره، به وخامت اوضاع کمک کرد.

5. تلاش دولت‌ها برای مقابله:
   رؤسای جمهور هربرت هوور و فرانکلین روزولت هر دو تلاش کردند با سیاست‌های دولتی، اثرات رکود را کاهش دهند. برنامه‌هایی مانند New Deal توسط روزولت اجرا شد تا اشتغال و تولید را افزایش دهد.