کمک یار متا

ذخایر ارزی دارایی‌هایی هستند که به ارز خارجی توسط بانک مرکزی نگهداری می‌شوند. این ذخایر برای پشتیبانی از بدهی‌ها و تأثیرگذاری بر سیاست پولی استفاده می‌شوند.

ذخایر اضافی، ذخایر سرمایه‌ ای هستند که توسط یک بانک یا موسسه مالی، بالاتر از مبالغ مورد نیاز توسط تنظیم‌کنندگان، طلبکاران یا کنترل‌های داخلی، نگهداری می‌شوند. برای بانک‌های تجاری، ذخایر اضافی در مقایسه با نسبت‌های استاندارد الزام ذخیره تعیین شده توسط مقامات بانک مرکزی اندازه‌گیری می‌شوند. این نسبت‌های ذخیره الزامی، حداقل سپرده‌های نقدی (مانند پول نقد) را که باید در بانک ذخیره شود، تعیین می‌کنند؛ بیشتر از آن مازاد محسوب می‌شود.

ذخایر بانکی حداقل های نقدی است که موسسات مالی باید در اختیار داشته باشند تا بتوانند الزامات بانک مرکزی را برآورده کنند. این پول کاغذی واقعی است که باید توسط بانک در صندوق نگهداری شود یا در حساب خود در بانک مرکزی نگهداری شود. الزامات ذخایر نقدی برای اطمینان از اینکه هر بانکی می تواند تقاضای بزرگ و غیرمنتظره برای برداشت را برآورده کند، در نظر گرفته شده است.

ذینفع شخص (یا نهادی) است که برای دریافت مزایای دارایی متعلق به شخص دیگری تعیین شده است. ذینفعان اغلب این مزایا را به عنوان بخشی از ارث دریافت می کنند.

در اسناد مربوط به بیمه نامه عمر، حساب بازنشستگی، حساب کارگزاری، حساب بانکی و سایر محصولات مالی می توان ذینفع را تعیین کرد.

ذینفع مشروط تنها در صورتی دریافت کننده ارث تعیین شده است که شخصی که به عنوان ذینفع اصلی نامگذاری شده است فوت کرده باشد، نتواند محل سکونت باشد یا در هنگام تسویه وراثت از ارث امتناع کند.