کمک یار متا

درآمد شخصی (Personal Income) به مجموع تمام درآمدهایی گفته می‌شود که افراد یا خانوارها در یک کشور از منابع مختلف دریافت می‌کنند. این درآمد شامل حقوق، سود سرمایه‌گذاری، درآمد اجاره و سایر منابع مالی است.

درآمد عادی (Ordinary Income) به هر نوع درآمدی گفته می‌شود که طبق قانون مالیات، مشمول نرخ‌های پلکانی یا حاشیه‌ای مالیات (Marginal Tax Rates) است. این نوع درآمد می‌تواند هم کسب‌شده (Earned) باشد و هم کسب‌نشده (Unearned) و برخلاف برخی درآمدها مانند سود سرمایه بلندمدت، با نرخ ترجیحی مالیاتی محاسبه نمی‌شود.

درآمد عملیاتی (Operating Revenue) به درآمدی گفته می‌شود که یک شرکت از فعالیت‌های اصلی و روزمره کسب‌وکار خود به‌دست می‌آورد. این نوع درآمد مستقیماً به محصول یا خدمات اصلی شرکت وابسته است و نشان می‌دهد هسته کسب‌وکار تا چه اندازه توان درآمدزایی دارد.

درآمد غیر‌بهره‌ای یا Non-Interest Income به درآمدهایی گفته می‌شود که بانک‌ها و مؤسسات اعتباری نه از محل دریافت بهره وام‌ها، بلکه عمدتاً از کارمزدها و هزینه‌های خدماتی کسب می‌کنند.

درآمد غیرعملیاتی یا Non‑Operating Income به درآمدهایی گفته می‌شود که از فعالیت‌های خارج از حوزه اصلی کسب‌وکار شرکت به‌دست می‌آیند. این درآمدها مستقیماً به تولید کالا یا ارائه خدمات اصلی شرکت ارتباط ندارند، اما می‌توانند بر سود نهایی شرکت تأثیر قابل‌توجهی بگذارند.