نسبت بدهی به درآمد اولیه Front-End Debt-to-Income

نسبت بدهی به درآمد اولیه (DTI) شما نشان دهنده درصدی از درآمد ناخالص ماهانه شما است که صرف پرداخت کل هزینه‌های ماهانه مسکن شما می‌شود. نسبت DTI اولیه به وام دهندگان وام مسکن کمک می‌کند تا میزان استطاعت وام گیرندگانی را که به دنبال خرید خانه هستند، تعیین کنند.

نسبت بدهی به درآمد اولیه (DTI) چیست؟

کل هزینه‌های ماهانه مسکن شما شامل پرداخت وام مسکن، مالیات بر دارایی، بیمه وام مسکن و بیمه صاحبان خانه است. برای محاسبه نسبت DTI اولیه، هزینه‌های ماهانه مسکن مورد انتظار را جمع کرده و آن را بر درآمد ناخالص ماهانه خود تقسیم کنید.

نسبت DTI اولیه می‌تواند به تعیین میزان وام قابل پرداخت شما هنگام خرید خانه کمک کند. با این حال، وام دهندگان وام مسکن از معیارهای دیگری در فرآیند تأیید وام، از جمله امتیاز اعتباری و نسبت DTI شما استفاده می‌کنند که درآمد شما را با تمام بدهی‌های ماهانه و هزینه‌های مسکن شما مقایسه می‌کند.

نسبت بدهی به درآمد اولیه یا Front-End Debt-to-Income Ratio (DTI) یکی از شاخص‌های مهم در ارزیابی اعتبار متقاضیان وام (به‌ویژه وام مسکن) است. این نسبت نشان می‌دهد که چه مقدار از درآمد ماهانه ناخالص فرد صرف پرداخت اقساط وام مسکن (یا اجاره) و هزینه‌های مرتبط با مسکن می‌شود.

فرمول نسبت بدهی به درآمد اولیه (Front-End DTI):

هزینه‌های ماهانه مسکن معمولاً شامل اقساط وام مسکن، مالیات ملک، بیمه ملک و هزینه‌های انجمن ساختمان (HOA) است.

مثال:

فرض کنید:

• اقساط ماهانه وام مسکن: ۱,۵۰۰ دلار
• مالیات ملک: ۳۰۰ دلار
• بیمه ملک: ۱۰۰ دلار
• درآمد ماهانه ناخالص: ۵,۰۰۰ دلار

محاسبه:

یعنی ۳۸٪ از درآمد ماهانه ناخالص فرد صرف هزینه‌های مسکن می‌شود.

نکته:

بانک‌ها معمولاً سقف مجاز برای این نسبت را تعیین می‌کنند (مثلاً ۲۸٪ یا ۳۱٪). اگر نسبت شما بالاتر از این مقدار باشد، ممکن است درخواست وام رد شود یا مبلغ وام کاهش یابد.

نکات کلیدی

• نسبت بدهی به درآمد اولیه (DTI) نشان دهنده درصدی از درآمد ناخالص ماهانه شما است که به کل هزینه‌های مسکن شما اختصاص می‌یابد. کل هزینه‌های مسکن شما شامل پرداخت وام مسکن، بیمه وام مسکن، بیمه صاحب‌خانه و مالیات بر دارایی می‌شود.
• نسبت DTI اولیه خود را با تقسیم کل هزینه‌های ماهانه مورد انتظار مسکن بر درآمد ناخالص ماهانه خود محاسبه کنید.
• DTI اولیه شما، درصد درآمد ناخالص صرف شده برای تمام بدهی‌ها، از جمله مسکن، کارت‌های اعتباری و وام‌ها را محاسبه می‌کند.
• وام‌دهندگان معمولاً DTI اولیه را حداکثر ۲۸٪ و DTI ثانویه را ۳۳٪ تا ۳۶٪ ترجیح می‌دهند.