کمک یار متا

قانون ویلی ساتن (Willie Sutton Rule) یک اصل ساده اما بسیار کاربردی در تصمیم‌گیری، سرمایه‌گذاری، مدیریت ریسک، پزشکی و کسب‌وکار است. این قانون از جمله‌ای الهام گرفته شده که به ویلی ساتن (Willie Sutton)، سارق مشهور بانک‌های آمریکا، نسبت داده می‌شود.

قانون ویلیامز (Williams Act) یک قانون فدرال در ایالات متحده است که در سال 1968 تصویب شد و قوانین مربوط به تملک شرکت‌ها (Acquisitions) و پیشنهادهای خرید سهام (Tender Offers) را مشخص می‌کند. این قانون در واکنش به موجی از تصاحب‌های خصمانه (Hostile Takeovers) ایجاد شد؛ زمانی که برخی سرمایه‌گذاران و شرکت‌های موسوم به «مهاجمان شرکتی» (Corporate Raiders) تلاش می‌کردند با خرید سریع سهام شرکت‌ها، کنترل آن‌ها را به دست آورند.

قانون یکنواخت اعتبار مصرف‌کننده (Uniform Consumer Credit Code یا UCCC) یک قانون نمونه و پیشنهادی در ایالات متحده آمریکا است که برای تنظیم و نظارت بر انواع معاملات اعتباری مصرف‌کنندگان تدوین شده است. این قانون در ۱۱ ایالت آمریکا به شکل کامل یا با اصلاحاتی پذیرفته شده و چارچوبی مشخص برای اعطای اعتبار، وام و سایر خدمات مالی به مصرف‌کنندگان فراهم می‌کند.

قانون یکنواخت توافق‌نامه‌های پیش از ازدواج و ازدواج (Uniform Premarital and Marital Agreements Act یا UPMAA) مجموعه‌ای از قوانین استاندارد در ایالات متحده آمریکا است که برای تنظیم و یکپارچه‌سازی قراردادهای پیش از ازدواج (Prenuptial Agreements یا Prenups) و قراردادهای بعد از ازدواج (Marital Agreements) تدوین شده است.

قانون یکنواخت مقررات بیمه‌نامه‌های انفرادی حوادث و بیماری‌ها (Uniform Individual Accident and Sickness Policy Provisions Act) مجموعه‌ای از قوانین استاندارد در ایالات متحده است که تعیین می‌کند بیمه‌نامه‌های درمانی و بیمه‌های حوادث انفرادی باید شامل چه بندها و شرایطی باشند تا از نظر قانونی معتبر شناخته شوند.