Skip to main content

اختیارنویسی (Writing an Option)

نام "واژه" را وارد کنید.
Term شرح
اختیارنویسی (Writing an Option)

اختیارنویسی (Writing an Option) به معنای فروش یا صدور یک قرارداد اختیار معامله (Option Contract) است. در این فرآیند، فروشنده اختیار معامله (Option Writer) در ازای دریافت پرمیوم (Premium) یا حق بیمه اختیار معامله، به خریدار این حق را می‌دهد که دارایی پایه را در آینده و با قیمت مشخصی خریداری یا فروخته کند.

اختیارنویسی (Writing an Option) چیست؟

در واقع، اختیارنویس با دریافت مبلغی فوری، تعهدی را می‌پذیرد که ممکن است در آینده به اجرای قرارداد منجر شود.

اختیارنویسی چگونه کار می‌کند؟

هنگامی که یک سرمایه‌گذار اختیار معامله می‌فروشد:

  • خریدار، حق خرید یا فروش دارایی را دریافت می‌کند.
  • فروشنده یا اختیارنویس پرمیوم را دریافت می‌کند.
  • فروشنده موظف است در صورت اجرای قرارداد توسط خریدار، به تعهدات خود عمل کند.

مثال:

فرض کنید سهام یک شرکت در قیمت 100 دلار معامله می‌شود.

یک سرمایه‌گذار اختیار خرید (Call Option) با قیمت اعمال 110 دلار و پرمیوم 5 دلار می‌فروشد.

  • فروشنده 5 دلار پرمیوم دریافت می‌کند.
  • خریدار حق خرید سهام در قیمت 110 دلار را به دست می‌آورد.
  • اگر قیمت سهم از 110 دلار بالاتر رود، احتمال اجرای قرارداد وجود دارد.

انواع اختیارنویسی

اختیار خرید (Writing a Call Option)

در این حالت فروشنده به خریدار حق می‌دهد دارایی پایه را با قیمت مشخص خریداری کند.

مثال:

سرمایه‌گذاری اختیار خرید با قیمت اعمال 50 دلار می‌فروشد. اگر قیمت سهم به 70 دلار برسد، خریدار احتمالاً از اختیار خود استفاده خواهد کرد.

اختیار فروش (Writing a Put Option)

در این نوع معامله فروشنده به خریدار حق می‌دهد دارایی را با قیمت مشخصی به فروشنده بفروشد.

مثال:

فروشنده اختیار فروش با قیمت اعمال 80 دلار صادر می‌کند. اگر قیمت سهم به 60 دلار سقوط کند، خریدار می‌تواند سهم را با قیمت 80 دلار به فروشنده بفروشد.

مزیت اصلی اختیارنویسی

دریافت پرمیوم

بزرگ‌ترین مزیت اختیارنویسی کسب درآمد از محل پرمیوم است.

این درآمد در همان ابتدای معامله دریافت می‌شود و حتی اگر قرارداد هرگز اجرا نشود، فروشنده پرمیوم را حفظ می‌کند.

بهره‌مندی از کاهش ارزش زمانی (Time Decay)

یکی از عوامل مهم در قیمت اختیار معامله، زمان باقی‌مانده تا سررسید است.

هرچه به تاریخ سررسید نزدیک‌تر شویم، ارزش زمانی اختیار معامله کاهش پیدا می‌کند. این پدیده را Time Decay می‌گویند.

اختیارنویسان معمولاً از این موضوع سود می‌برند.

مثال:

اختیاری که امروز 4 دلار ارزش دارد ممکن است با نزدیک شدن به سررسید به 1 دلار کاهش یابد؛ حتی اگر قیمت دارایی پایه تغییر زیادی نکرده باشد.

اختیار خرید پوشش‌داده‌شده (Covered Call)

یکی از محبوب‌ترین استراتژی‌های اختیارنویسی، Covered Call است.

در این روش:

  • سرمایه‌گذار مالک دارایی پایه است.
  • روی همان دارایی اختیار خرید می‌فروشد.
  • پرمیوم دریافت می‌کند.
  • ریسک او نسبت به اختیارهای بدون پوشش کمتر است.

مثال:

فردی 100 سهم از یک شرکت را در اختیار دارد و روی همان سهام اختیار خرید صادر می‌کند.

اگر خریدار اختیار را اجرا کند، فروشنده می‌تواند سهام موجود خود را تحویل دهد.

اختیار بدون پوشش (Uncovered یا Naked Option)

در اختیارنویسی بدون پوشش، فروشنده دارایی پایه را در اختیار ندارد.

این نوع معاملات می‌توانند بسیار پرریسک باشند.

اختیار خرید عریان (Naked Call)

در صورت افزایش شدید قیمت دارایی پایه، زیان فروشنده از نظر تئوری نامحدود است.

مثال:

فردی اختیار خرید با قیمت اعمال 100 دلار می‌فروشد. اگر قیمت سهم به 300 دلار برسد، ممکن است مجبور شود سهم را با قیمت بازار خریداری کرده و با قیمت 100 دلار تحویل دهد.

اختیار فروش عریان (Naked Put)

در این حالت سقوط شدید قیمت دارایی می‌تواند زیان قابل‌توجهی برای فروشنده ایجاد کند.

ریسک‌های اختیارنویسی

زیان‌های بالقوه بزرگ

برخلاف خریدار اختیار معامله که حداکثر زیان او به میزان پرمیوم پرداختی محدود است، فروشنده ممکن است با زیان‌های بسیار بزرگی مواجه شود.

اجرای قرارداد

در هر زمان (برای اختیارهای آمریکایی) یا در سررسید (برای برخی اختیارهای اروپایی)، خریدار می‌تواند از حق خود استفاده کند.

نوسانات بازار

افزایش نوسانات معمولاً ارزش اختیارها را افزایش می‌دهد و می‌تواند به ضرر اختیارنویسان باشد.

اختیارنویسان چه چیزی می‌خواهند؟

فروشندگان اختیار معامله معمولاً ترجیح می‌دهند قرارداد:

  • خارج از سود (Out of the Money) باقی بماند.
  • بدون ارزش منقضی شود.
  • هرگز اجرا نشود.

در این شرایط:

  • خریدار اختیار را اعمال نمی‌کند.
  • فروشنده کل پرمیوم را نگه می‌دارد.
  • معامله با حداکثر سود ممکن برای اختیارنویس پایان می‌یابد.

تفاوت اختیارنویس و خریدار اختیار معامله

  • اختیارنویس: پرمیوم دریافت می‌کند و تعهد می‌پذیرد.
  • خریدار اختیار: پرمیوم پرداخت می‌کند و حق دریافت می‌کند.
  • اختیارنویس: از کاهش ارزش زمانی سود می‌برد.
  • خریدار اختیار: از حرکت قوی قیمت دارایی سود می‌برد.
  • اختیارنویس: معمولاً سود محدود و ریسک بالاتری دارد.
  • خریدار اختیار: زیان محدود اما سود بالقوه بیشتری دارد.

مثال جامع

فرض کنید قیمت سهام شرکتی 100 دلار است.

یک سرمایه‌گذار اختیار خرید با:

  • قیمت اعمال: 110 دلار
  • سررسید: سه ماه
  • پرمیوم: 4 دلار

می‌فروشد.

سناریوی اول:

در سررسید قیمت سهم 105 دلار است.

  • قرارداد اجرا نمی‌شود.
  • فروشنده کل 4 دلار پرمیوم را حفظ می‌کند.

سناریوی دوم:

در سررسید قیمت سهم 125 دلار است.

  • خریدار اختیار را اجرا می‌کند.
  • فروشنده باید سهام را با قیمت 110 دلار تحویل دهد.
  • بخشی از سود بالقوه خود را از دست می‌دهد یا در موقعیت بدون پوشش متحمل زیان می‌شود.

جمع‌بندی

اختیارنویسی (Writing an Option) به معنای فروش یک قرارداد اختیار معامله و دریافت پرمیوم در ازای پذیرش تعهدات احتمالی آینده است. اختیارنویسان از دریافت پرمیوم و کاهش ارزش زمانی قراردادها سود می‌برند، اما در صورت حرکت نامطلوب بازار، به‌ویژه در موقعیت‌های بدون پوشش، ممکن است با زیان‌های قابل‌توجهی مواجه شوند. به همین دلیل اختیارنویسی معمولاً همراه با استراتژی‌های مدیریت ریسک و پوشش ریسک انجام می‌شود.

کلیک ها - 7
Synonyms: اختیارنویسی,Writing an Option