رتبه‌بندی پایداری مورنینگ‌استار Morningstar Sustainability Rating

این رتبه‌بندی که نخستین‌بار در سال ۲۰۱۶ معرفی شد، بر اساس میزان ریسکی که عوامل ESG به ارزش دارایی‌های یک صندوق وارد می‌کنند، امتیاز یک تا پنج کره (Globe) به صندوق می‌دهد:

• ۱ کره → ضعیف‌ترین عملکرد ESG
• ۳ کره → عملکرد متوسط نسبت به هم‌گروهی‌ها
• ۵ کره → بهترین عملکرد ESG در دسته مربوطه

این امتیازها ماهانه منتشر می‌شوند و هدف آن کمک به سرمایه‌گذاران برای تشخیص این است که آیا صندوق انتخابی‌شان در مقابل ریسک‌های ESG مقاوم‌تر یا در معرض خطرتر است.

برای اینکه یک صندوق واجد شرایط دریافت Sustainability Rating باشد، حداقل ۶۷٪ دارایی‌های تحت مدیریت (AUM) باید دارای امتیاز ESG معتبر باشند.

ارزیابی ESG هر شرکت بین ۰ تا ۱۰۰ نمره دارد و نسبت به شرکت‌های مشابه در همان صنعت سنجیده می‌شود.

نکات کلیدی درباره Morningstar Sustainability Rating

• این رتبه‌بندی صندوق‌ها را بر اساس ریسک‌های ESG مانند تغییرات اقلیمی، حقوق اجتماعی و کیفیت مدیریت ارزیابی می‌کند.
• رتبه‌ها با یک سیستم پنج‌کره‌ای نمایش داده می‌شوند؛ پنج کره بالاترین عملکرد پایداری را نشان می‌دهد.
• رتبه‌بندی بر مبنای ریسکی است که عوامل ESG می‌توانند به ارزش دارایی‌های صندوق وارد کنند.
• هر شرکت موجود در پرتفوی صندوق از ۰ تا ۱۰۰، نسبت به همتایان صنعتی خود ارزیابی می‌شود.
• صندوق تنها زمانی رتبه پایدار دریافت می‌کند که حداقل ۶۷٪ دارایی‌هایش دارای امتیاز ESG باشند.

مثال‌های کاربردی برای درک بهتر Sustainability Rating

• مثال ۱: انتخاب صندوق سازگار با محیط‌زیست
  یک سرمایه‌گذار که به سرمایه‌گذاری پایدار اهمیت می‌دهد، صندوقی با ۵ کره انتخاب می‌کند تا مطمئن باشد ریسک‌های اقلیمی در آن مدیریت شده‌اند.

• مثال ۲: مقایسه دو صندوق مشابه
  اگر دو صندوق بازده نزدیک به هم داشته باشند، صندوقی که کره‌های بیشتری دارد معمولاً ریسک کمتری در برابر مسائل ESG دارد.

• مثال ۳: مدیریت ریسک در سرمایه‌گذاری بلندمدت
  صندوقی با ۱ یا ۲ کره ممکن است بیش از حد در شرکت‌هایی سرمایه‌گذاری کرده باشد که مشکلات محیط‌زیستی یا مدیریتی دارند و در بلندمدت ریسک بالایی ایجاد می‌کنند.

• مثال ۴: تحلیل صنعتی
  شرکتی با ESG بالا در صنعت انرژی به‌طور نسبی نسبت به هم‌صنفی‌هایش امتیازدهی می‌شود، نه نسبت به کل بازار.

• مثال ۵: انتخاب توسط مؤسسات
  سرمایه‌گذاران نهادی مانند صندوق‌های بازنشستگی اغلب از این رتبه‌بندی برای ساخت سبد پایدارتر استفاده می‌کنند.