دستورالعمل بازار در ابزارهای مالی Markets in Financial Instruments Directive

این دستورالعمل در سال ۲۰۰۴ ایجاد شد و از ۲۰۰۷ اجرایی گردید. بعدها نسخه پیشرفته‌تر آن، یعنی MiFID II، از سال ۲۰۱۸ جایگزین MiFID شد و دامنه آن از سهام به اوراق بدهی، مشتقه‌ها، ابزارهای ساختاریافته و سایر محصولات مالی گسترش یافت.

MiFID و نسخه جدید آن با ایجاد قوانین شفافیت قبل و بعد از معامله، استانداردهای اخلاقی شرکت‌های مالی و طبقه‌بندی مشتریان، توانستند نظارت مقرراتی بهتر و سطح حفاظت بالاتری برای سرمایه‌گذاران ایجاد کنند.

مثال:
پیش از MiFID، بسیاری از معاملات اوراق بهادار اطلاعات شفاف و یکسانی ارائه نمی‌کردند. پس از اجرای MiFID II، کارگزاری‌ها مجبور شدند قیمت‌ها و حجم معاملات را قبل از ثبت سفارش و بعد از انجام معامله در بازار منتشر کنند تا سرمایه‌گذاران دید دقیق‌تری نسبت به بازار داشته باشند.

نکات کلیدی

• MiFID با هدف استانداردسازی قوانین سرمایه‌گذاری و افزایش شفافیت در بازارهای مالی اتحادیه اروپا ایجاد شد.
• MiFID II در سال ۲۰۱۸ جایگزین نسخه قبلی شد و دامنه آن به اوراق بدهی، مشتقه‌ها و سایر محصولات مالی گسترش یافت.
• این مقررات شامل طبقه‌بندی مشتریان برای تعیین میزان حفاظت مناسب (خرده‌فروشی، حرفه‌ای، نهادهای واجد شرایط) است.
• MiFID II قوانین سخت‌گیرانه‌تری درباره شفافیت معاملات، انتشار قیمت‌ها، مدیریت ریسک، و نظارت بر محصولات مالی اعمال کرد.
• پس از برگزیت، انگلیس و اتحادیه اروپا هرکدام سیستم گزارش‌دهی جداگانه‌ای دارند که باعث افزایش پیچیدگی و ایجاد الزامات تکراری برای شرکت‌های فعال در دو حوزه شده است.