تحلیل میانگین–واریانس Mean-Variance Analysis

این تحلیل به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد مشخص کند:

• در یک سطح مشخص از ریسک → بیشترین بازده ممکن چیست؟
• و در یک سطح مشخص از بازده → کمترین ریسک ممکن چقدر است؟

این روش بخشی از نظریه پرتفوی مدرن (Modern Portfolio Theory – MPT) است؛ جایی که سرمایه‌گذار تلاش می‌کند در یک سطح ریسک مشخص، بازده مورد انتظار را به حداکثر برساند.

به بیان ساده:
Mean-Variance به شما کمک می‌کند بهترین سبد ممکن را با توجه به روحیه ریسک‌پذیری‌تان انتخاب کنید.

اهمیت Mean-Variance برای سرمایه‌گذاران

این تحلیل یکی از پایه‌های مدیریت حرفه‌ای سبد دارایی است زیرا:

• به سرمایه‌گذار کمک می‌کند تصمیم‌گیری منطقی و عددی داشته باشد
• تناسب میان ریسک‌پذیری فردی و بازده مورد انتظار برقرار می‌شود
• امکان مقایسهٔ دارایی‌ها بر اساس بازده میانگین و واریانس یا نوسان (ریسک) فراهم می‌شود
• مبنای ساخت مرز کارا (Efficient Frontier) است؛ یعنی مجموعه‌ای از بهترین سبدهای سرمایه‌گذاری ممکن

چگونه تحلیل Mean-Variance کار می‌کند؟ (مثال)

فرض کنید دو سهم دارید:

اگر ریسک‌پذیری شما پایین باشد، سهم A بهینه‌تر است.
اگر بازده بالاتر می‌خواهید و ریسک برایتان قابل‌قبول است، سهم B گزینه بهتری می‌شود.

ترکیب این دارایی‌ها در یک سبد می‌تواند به شما بازده بیشتر با ریسک کمتر بدهد—این همان هدف Mean-Variance است.

ارتباط Mean-Variance با نظریه پرتفوی مدرن (MPT)

تحلیل میانگین–واریانس ستون اصلی MPT است.
در این نظریه، شما:

1. بازده مورد انتظار هر دارایی را محاسبه می‌کنید
2. ریسک (واریانس یا انحراف معیار) را برآورد می‌کنید
3. همبستگی میان دارایی‌ها را بررسی می‌کنید
4. بهترین ترکیب سبد را می‌سازید تا بیشترین بازده برای کمترین ریسک حاصل شود

نکات کلیدی

• Mean-Variance ابزاری برای سنجش و مقایسه ریسک و بازده سرمایه‌گذاری‌ها است.
• به سرمایه‌گذار کمک می‌کند بیشترین بازده با ریسک مشخص یا کمترین ریسک با بازده مشخص را پیدا کند.
• این روش بخشی از نظریه پرتفوی مدرن (MPT) و پایهٔ ساخت مرز کارا است.
• برای سرمایه‌گذارانی با سطح ریسک متفاوت، Mean-Variance مسیر انتخاب سبد مناسب را فراهم می‌کند.