معامله‌ی گیو-آپ Give-Up

معامله‌ی گیو-آپ نوعی توافق در بازارهای مالی است که در آن چند کارگزار در اجرای یک معامله نقش دارند.

«گیو-آپ» (Give-Up) در معاملات چیست؟

در این نوع معامله، یک کارگزار (که به آن کارگزار اجراکننده گفته می‌شود) معامله را به نمایندگی از کارگزار دیگری انجام می‌دهد، اما اعتبار معامله را به کارگزار اصلی مشتری واگذار می‌کند.

نکات کلیدی:

1. در معامله‌ی گیو-آپ، کارگزار اجراکننده معامله را انجام می‌دهد، اما اعتبار آن را به کارگزار مشتری می‌دهد.

   • این یعنی کارگزار اجراکننده فقط نقش اجرایی دارد و سود یا کمیسیون معامله به کارگزار اصلی مشتری تعلق می‌گیرد.

   مثال: فرض کنید یک صندوق سرمایه‌گذاری در نیویورک با کارگزار خود در لندن کار می‌کند، اما به دلایلی نیاز دارد که معامله‌ای در بورس توکیو انجام دهد. چون کارگزار لندن دسترسی مستقیم به بورس توکیو ندارد، از یک کارگزار محلی در ژاپن می‌خواهد که معامله را انجام دهد. این کارگزار ژاپنی معامله را انجام می‌دهد، اما اعتبار و گزارش آن را به کارگزار لندن «واگذار» می‌کند.

2. این نوع معاملات بیشتر در گذشته و قبل از رواج معاملات الکترونیکی رایج بودند.

   • در آن زمان، کارگزاران برای دسترسی به بازارهای خارجی یا در شرایط خاص، به همکاری با دیگر کارگزاران نیاز داشتند.

3. برای انجام معامله‌ی گیو-آپ، توافق‌نامه‌های از پیش تعیین‌شده بین کارگزاران وجود دارد.

   • این توافق‌ها شامل نحوه‌ی اجرای معامله، تقسیم کمیسیون، و مسئولیت‌های هر طرف است.

4. اصطلاح "Give-In" نیز گاهی برای پذیرش معامله‌ی گیو-آپ استفاده می‌شود، اما کاربرد کمتری دارد.

5. معامله‌ی گیو-آپ معمولاً شامل سه طرف است:

   • کارگزار اجراکننده (Executing Broker): کسی که معامله را در بازار انجام می‌دهد.
   • کارگزار مشتری (Introducing Broker): کارگزاری که با مشتری اصلی در ارتباط است.
   • کارگزار طرف مقابل (Counterparty Broker): کارگزاری که در طرف دیگر معامله قرار دارد.

6. امروزه این نوع معاملات به صورت الکترونیکی انجام می‌شوند، که نیاز به دخالت فیزیکی کارگزاران را کاهش داده است.