کمک یار متا

عدم تعادل وضعیتی است که در آن نیروهای داخلی و یا خارجی از رسیدن به تعادل بازار جلوگیری می‌کنند یا باعث می‌شوند بازار از تعادل خارج شود. این می تواند محصول جانبی کوتاه مدت تغییر در عوامل متغیر یا نتیجه عدم تعادل ساختاری بلند مدت باشد.

عدم تعادل سفارشات (Order Imbalance) زمانی رخ می‌دهد که تعداد یا حجم سفارش‌های خرید یا فروش یک دارایی به‌طور قابل‌توجهی از سمت مقابل بیشتر باشد؛ به‌طوری‌که امکان تطبیق کامل سفارش‌ها وجود نداشته باشد. در این وضعیت، بازار موقتاً از تعادل خارج می‌شود و قیمت‌ها ممکن است با نوسان شدید مواجه شوند.

عدم سرمایه گذاری اقدام یک سازمان یا دولت است که یک دارایی یا شرکت فرعی را می فروشد یا تصفیه می کند. در غیاب فروش یک دارایی، عدم سرمایه گذاری همچنین به کاهش هزینه های سرمایه ای (CapEx) اشاره دارد که می تواند تخصیص مجدد منابع را به مناطق مولدتر در یک سازمان یا پروژه با بودجه دولت تسهیل کند.

عدم صرفه جویی در مقیاس زمانی اتفاق می افتد که یک شرکت یا کسب و کار آنقدر بزرگ می شود که هزینه های هر واحد افزایش می یابد. زمانی اتفاق می افتد که صرفه جویی در مقیاس دیگر برای یک شرکت کارایی نداشته باشد. با این اصل، به جای تجربه مداوم کاهش هزینه ها و افزایش تولید، یک شرکت با افزایش تولید شاهد افزایش هزینه ها است.

اصطلاح عدم واسطه گری به فرآیند قطع واسطه مالی در یک معامله اشاره دارد. ممکن است به مصرف‌کننده اجازه دهد که مستقیماً از یک عمده‌فروش خرید کند نه از طریق واسطه‌ای مانند خرده‌فروش، یا به یک کسب‌وکار اجازه می‌دهد مستقیماً از یک تولید کننده سفارش دهد نه از یک توزیع‌ کننده. در صنعت مالی، زمانی دیده می‌شود که یک سرمایه‌گذار قادر به خرید مستقیم سهام باشد نه از طریق یک کارگزار یا یک موسسه مالی. هدف از میانجی گری معمولاً کاهش هزینه ها، تسریع تحویل یا هر دو است.

عرضه (Offering) به فرآیندی گفته می‌شود که در آن یک شرکت برای تأمین سرمایه اقدام به انتشار و فروش اوراق بهادار مانند سهام یا اوراق قرضه می‌کند. مشهورترین نوع عرضه، عرضه اولیه سهام (IPO) است، اما عرضه‌ها می‌توانند به شکل‌های مختلف و در مراحل گوناگون چرخه عمر شرکت انجام شوند.