اصطلاح M3

برخلاف M0، M1 و M2 که روی نقدینگی و قابلیت خرج‌شدن سریع پول تمرکز دارند، M3 بیشتر “پول به‌عنوان ذخیره ارزش” را نشان می‌دهد؛ یعنی پول‌هایی که افراد، شرکت‌ها و موسسات مالی برای نگهداری بلندمدت ذخیره می‌کنند.

البته بانک مرکزی آمریکا (Federal Reserve) از سال ۲۰۰۶ انتشار آمار M3 را متوقف کرد، چون معتقد بود این شاخص در تصمیم‌گیری‌های سیاست پولی کاربرد کمی دارد.
با این حال، برخی نهادها مانند بانک فدرال رزرو سنت‌لوئیس همچنان M3 را برای تحلیل‌های اقتصادی ردیابی می‌کنند.

مثال ساده:

• سپرده‌های مدت‌دار ۵ ساله‌ی یک شرکت → فقط در M3
• صندوق‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت بانک‌ها → در M3
• M1 و M2 نیز به‌طور کامل بخشی از M3 هستند

نکات کلیدی درباره M3

• M3 شامل M2، سپرده‌های بزرگ مدت‌دار و توافق‌های بازخرید کوتاه‌مدت (Repo) است.
  مثال: اگر یک بانک ۵۰ میلیون دلار سپرده یک‌ساله از یک شرکت بزرگ دریافت کند، این مبلغ در M3 محاسبه می‌شود.

• فدرال رزرو از سال ۲۰۰۶ انتشار M3 را متوقف کرده است، زیرا تأثیر چندانی در سیاست‌گذاری پولی نداشت.
  نتیجه: تمرکز سیاست‌ها بیشتر روی M1 و M2 قرار گرفت.

• M3 یک شاخص بسیار گسترده از حجم پول است و بیشتر نشان‌دهنده دارایی‌هایی است که نقش “ذخیره ارزش” دارند.
  مثال: حساب‌هایی که با هدف سرمایه‌گذاری بلندمدت ایجاد می‌شوند.

• یکی از محدودیت‌های M3 این است که همه اجزای آن وزن یکسان دارند، حتی اگر نقدشوندگی آنها بسیار متفاوت باشد؛ همین موضوع استفاده آن را دشوار می‌کند.

• با وجود حذف رسمی، هنوز برخی موسسات مالی M3 را برای تحلیل اقتصاد کلان رصد می‌کنند، چون برای فهم رفتار موسسات مالی بزرگ اهمیت دارد.
  مثال: تحلیل جریان نقدینگی بانک‌ها و شرکت‌های بزرگ بدون M3 ناقص است.