قرارداد لیستینگ Listing Agreement

در مقابل این خدمات، مالک موظف است کمیسیون یا حق‌الزحمه‌ای مشخص به کارگزار پرداخت کند.

در معنایی کمتر رایج، اصطلاح listing agreement می‌تواند به قرارداد بین ناشر اوراق بهادار (مثلاً یک شرکت سهامی عام) و بورسی که اوراق او را پذیرش و عرضه می‌کند نیز اشاره داشته باشد؛ مثل:

• بورس نیویورک (NYSE)
• بورس توکیو (TSE)
• بورس لندن (LSE)

نکات کلیدی

۱. قرارداد بین مالک و کارگزار برای فروش ملک

این قرارداد به کارگزار اجازه می‌دهد به‌طور رسمی نمایندهٔ فروشنده باشد و برای ملک خریدار پیدا کند.
هیچ انتقال ملکی بین مالک و کارگزار انجام نمی‌شود؛ فقط حق نمایندگی به کارگزار داده می‌شود.

مثال:
مالک یک آپارتمان قرارداد می‌بندد که کارگزار طی ۳ ماه ملک را بفروشد و درصورت فروش، ۵٪ کمیسیون دریافت کند.

۲. سه نوع اصلی قرارداد لیستینگ در معاملات ملکی

قراردادهای لیستینگ معمولاً در سه دسته قرار می‌گیرند:

الف) Open Listing — قرارداد لیستینگ باز

مالک می‌تواند هم‌زمان با چند کارگزار قرارداد ببندد.
فقط کارگزاری که خریدار نهایی را بیاورد، کمیسیون می‌گیرد.

مثال: مالک یک زمین با ۳ کارگزار کار می‌کند و اولین کارگزاری که مشتری واقعی پیدا کند، کمیسیون می‌گیرد.

ب) Exclusive Agency Listing — نمایندگی انحصاری

تنها یک کارگزار اجازهٔ معرفی خریدار دارد، اما اگر خود مالک خریدار پیدا کند، دیگر نیازی به پرداخت کمیسیون نیست.

مثال: مالک خانه با یک مشاور قرارداد می‌بندد اما اگر یک دوست یا آشنا را به‌عنوان خریدار معرفی کند، کمیسیون حذف می‌شود.

ج) Exclusive Right-to-Sell Listing — حق انحصاری فروش (رایج‌ترین نوع)

کارگزار در هر صورت کمسیون می‌گیرد؛ چه خودش خریدار را پیدا کند، چه کارگزار دیگری، و حتی اگر مالک خودش خریدار پیدا کند.

مثال: مالک آپارتمان در این نوع قرارداد موظف است بدون استثنا کمیسیون بدهد.

۳. قرارداد لیستینگ یک قرارداد استخدامی است

این قرارداد قرارداد انتقال ملک نیست؛
بلکه قراردادی است که در آن:

• کارگزار استخدام می‌شود تا ملک را بفروشد
• ولی مالک همچنان صاحب ملک است تا زمانی که فروش انجام شود

مثال: در این قرارداد فقط وظایف، کمیسیون، مدت‌زمان فعالیت و شرایط لغو قرارداد تعیین می‌شود، نه نقل‌وانتقال سند.