Konje Shabam - 
In my lonely nights

کاش می‌شد عشقو دوباره آغاز کرد       با هزاران گلِ یاس، دنیاشو ناز کرد
  
کاش می‌شد شیشه‌ی غمُ شکست       دل گرفت، نه اینکه دل شکست
  

کاش می‌شد این دل تنها، بی سقوط بمونه       تو سَفَرای پر از غربت، با تو هم‌خونه  

پاییز میاد ولی عشقت، رنگِ بهار می‌ده    هرچی غم بود توی قلبم، باز امید می‌ده 
 

کاش قلبم درد پنهونی نداشت    چهره‌م هیچ‌وقت پَریشونی نداشت   

کاش آخرین برگِ تقویم عشق      خبر از یه روزِ بارونی نداشت  

کاش می‌شد این دل تنها، بی سقوط بمونه      تو سَفَرای پر از غربت، با تو هم‌خونه  

پاییز میاد ولی عشقت، رنگِ بهار می‌ده    هرچی غم بود توی قلبم، باز امید می‌ده 
 

تو کنج شبام، حس سقوطه    دلِ بی‌پناه، غرقِ تو سکوتِ  

پاییز رسید، با یه حال خسته      سفر شد شروع، غربت نِشسته  

کاش می‌شد این دل تنها، بی سقوط بمونه    تو سَفَرای پر از غربت، با تو هم‌خونه  

پاییز میاد ولی عشقت، رنگِ بهار می‌ده      هرچی غم بود توی قلبم، باز امید می‌ده